http://jelodari.blogfa.com/ پاسخگوي جوانان در مسائل اعتقادي ،‌ اخلاقي و احكام fa blogfa.com Thu, 03 Dec 2009 09:58:18 GMT http://jelodari.blogfa.com/post-119.aspx <table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td width="100%" class="contentheading"><br /></td> <td align="right" width="100%" class="buttonheading"> <a title="چاپ" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=18&pop=1&page=0&Itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=640,height=480,directories=no,location=no'); return false;" target="_blank" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=18&pop=1&page=0&Itemid=3"> <img border="0" align="middle" name="چاپ" alt="چاپ" src="http://mouood.org/images/M_images/printButton.png" /></a> </td> <td align="right" width="100%" class="buttonheading"> <a title="پست الكترونيكي" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=18&itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=400,height=250,directories=no,location=no'); return false;" target="_blank" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=18&itemid=3"> <img border="0" align="middle" name="پست الكترونيكي" alt="پست الكترونيكي" src="http://mouood.org/images/M_images/emailButton.png" /></a> </td> </tr> </tbody></table> <table class="contentpaneopen"> <tbody><tr> <td valign="top" class="createdate" colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td valign="top" colspan="2"> <strong>شگفتيهاي پيش از ظهور <br />مجتبي السادة <br />ترجمه: محمود مطهري نيا</strong> <br /> <p align="justify"><br /> <strong><font color="#990000">اشاره:</font></strong> <br /><strong>در قسمت اول مقاله گفته شد، همانطور كه عصر غيبت به دو بخش صغري و كبري تقسيم شد عصر ظهور هم به دو قسمت اصغر و اكبر تقسيم ميشود. همچنين گفته شد لازم است هر كسي با نشانههاي ظهور چنان آشنا شود كه در دام مدعيان دروغين مهدويت نيفتد. در اين شماره، بخش دوم از مقدماتي را كه لازم است پيش از پرداختن به حوادث شش ماهه دوم آخرين سال غيبت مد نظر قرار گيرند با بررسي ميكنيم: </strong> <br />همه‌ انسان‌ها و كشورها خصوصاً امت‌ اسلامي‌ پيش‌ از ظهور حضرت‌ بقية‌ الله‌ (ع‌) به‌ شرايط‌ سخت‌ و سياهي‌ كه‌ ناشي‌ از ظلم‌ و جور و انحراف‌ آن‌ زمان‌ است‌ مبتلا خواهند شد .اين‌ نكته‌ را مي‌توان‌ از اين‌ حديث‌ متواتر حضرت‌ رسول‌ اكرم‌ (ص‌) برداشت‌ كرد كه‌ فرمودند: «همانا مهدي‌ (ع‌) زمين‌ را همانطور كه‌ از ظلم‌ و جور پر شده‌ باشد مملو از قسط‌ و عدل‌ مي‌گرداند». <br /><br /> با رجوع‌ به‌ احاديث‌ و روايات‌ معصومين‌ (ع‌) اخبار و نكاتي‌ را مي‌بينيم‌ كه‌ سختي‌ و فساد موجود در آن‌ زمان‌ را به‌ تصوير مي‌كشند. مضاف‌ بر اينكه‌ بعضي‌ از آنها به‌ برخي‌ حوادث‌ خاص‌ و معين‌ هم‌ اشاره‌ مي‌كنند. براي‌ واضح‌تر شدن‌ موضوع‌ مي‌توان‌ اين‌ احاديث‌ را چنين‌ طبقه‌ بندي‌ كرد: <br /><br /> 1. رواياتي‌ كه‌ به‌ پر شدن‌ زمين‌ از ظلم‌ و جور خبر مي‌دهند: <br /> مضمون‌ اين‌ بخش‌ متواتراً در روايات‌ آمده‌ و در احاديث‌ به‌ مساله‌ پر شدن‌ زمين‌ از ظلم‌ و جور پيش‌ از ظهور حضرت‌ ولي‌ عصر (ع‌) تصريح‌ شده‌ است‌ . <br /><br /> 2. رواياتي‌ كه‌ به‌ پديد آمدن‌ فتنه‌ها و شدت‌ يافتن‌ و زياد شدن‌ جريان‌هاي‌ ترسناك‌ مي‌پردازند.<br /> حديثي‌ از امام‌ صادق‌ (ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ مفصلاً به‌ فتنه‌هاي‌ گمراه‌ كننده‌ و خوفناك‌ آن‌ زمان‌ مي‌پردازند  و حديث‌ ذيل‌ را مي‌توان‌ از اين‌ دسته‌ شمرد: <br /> امام‌ جواد (ع‌) فرمودند: <br /> قائم‌ (ع‌) قيام‌ نخواهد كرد مگر به‌ دنبال‌ خوف‌ و هراس‌ جدّي‌، زلزله‌ها، فتنه‌ها، بلايا و طاعوني‌ كه‌ (مردم‌) بدان‌ مبتلا شده‌ باشند و شمشير بران‌ (جنگ‌ نمايان‌) ميان‌ اعراب‌ و اختلاف‌ زياد مردم‌ و تفرقه‌ مذهبي‌ آنها و تعدد اديان‌ و مذاهب‌ و تغيير و تحوّل‌ آنها و...  <br /><br /> قابل‌ ذكر است‌ كه‌ فتنه‌ معاني‌ مختلفي‌ دارد كه‌ به‌ طور خلاصه‌ از اين‌ قرار است‌: <br /> الف‌) مورد امتحان‌ و آزمايش‌ قرار گرفتن‌ ؛<br /> ب‌) كفر، گمراهي‌ و گناه‌ ؛<br /> ج‌) به‌ وجود آمدن‌ اختلاف‌ نظر در ديدگاه‌هاي‌ مردم‌؛<br /> د) كشتار و جنگ‌هايي‌ كه‌ ميان‌ مردم‌ واقع‌ مي‌شود .<br /><br /> 3ـ احاديثي‌ كه‌ اظهار ناشكيبايي‌ (جزع‌) ناشي‌ از سختي‌ روزگار و گرفتاري‌ شديد مردم‌ را در آن‌ زمان‌ بيان‌ مي‌كنند: <br /> «مؤمنان‌ در عصر غيبت‌ از گرفتاري‌ شديد، بلاي‌ طولاني‌ و كم‌ طاقتي‌ و هراس‌ رنج‌ مي‌برند و به‌ همين‌ خاطر وقتي‌ شخصي‌ از كنار قبر برادرش‌ مي‌گذرد مي‌گويد: كاش‌ من‌ به‌ جاي‌ او بودم‌...»  <br /><br /> واضح‌ است‌ كه‌ جزع‌ و به‌ تبع‌ آن‌ آرزوي‌ مرگ‌ نتيجه‌ فشار سختي‌ها و مصيبت‌هايي‌ است‌ كه‌ شخص‌ در جامعه‌ گمراه‌ و منحرف‌ با آن‌ مواجه‌ مي‌باشد.<br /><br /> 4. اخباري‌ كه‌ به‌ وجود حيرت‌ (سردرگمي‌) و تزلزل‌ در افكار و اعتقادات‌ مي‌پردازند: <br /> از اين‌ جمله‌ حديثي‌ است‌ كه‌ از امير المومنين‌ علي‌ (ع‌) نقل‌ شده‌ كه‌ در ميان‌ صحبت‌هايشان‌ راجع‌ به‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) فرمودند: «غيبت‌ و حيرتي‌ پيش‌ خواهد آمد كه‌ دسته‌اي‌ طي‌ آن‌ گمراه‌ مي‌شوند و دسته‌اي‌ ديگر هدايت‌ مي‌يابند كه‌ اين‌ حيرت‌ ممكن‌ است‌ از جنبه‌هاي‌ مختلفي‌ پيش‌ آمده‌ باشد:  <br /> سرگرداني‌ در عقايد ديني‌ نتيجه‌ جريانات‌ باطلي‌ است‌ كه‌ با جهالت‌ و كنار گذاشتن‌ تفكّر در ميان‌ امت‌ روبرو مي‌گردد.   بدين‌ معنا كه‌ طولاني‌ بودن‌ مدت‌ غيبت‌ حضرت‌ باعث‌ مي‌شود كه‌ مردم‌ به‌ شك‌ بيفتند و در مورد مقام‌ ايشان‌ اختلاف‌ پيدا كنند و يا اينكه‌ حيرت‌ در باره‌ وجوب‌ جهاد بدون‌ وجود رهبري‌ بلند مرتبه‌ و انقلابي‌ پيش‌ آمده‌ باشد.<br /><br /> 5. اخباري‌ كه‌ دلالت‌ بر جنگ‌ها و كشتارها مي‌كنند: <br /> احاديث‌ شريف‌ وضعيت‌ سياسي‌ عصر ظهور را با خصوصيت‌ عدم‌ ثبات‌ (سياسي‌) و كثرت‌ جنگ‌ها وكشتارها توصيف‌ مي‌كنند:<br /> پيش‌ از اين‌ امر (قيام‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌)) كشتار «يبوح‌» خواهد بود. از حضرت‌ پرسيدند: يبوح‌ به‌ چه‌ معناست‌؟ فرمودند: دائمي‌ است‌ و از شدت‌ آن‌ كاسته‌ نمي‌شود.  حتي‌ برخي‌ روايات‌ شدت‌ اين‌ جنگ‌ها را تا آنجا بيان‌ مي‌كنند كه‌ طي‌ آنها دو سوم‌ از جمعيت‌ زمين‌ از بين‌ مي‌روند. حضرت‌ علي‌ (ع‌) فرمودند: مهدي‌ (ع‌) قيام‌ نمي‌كند تااينكه‌ يك‌ سوم‌ (از مردم‌ زمين‌) كشته‌ شوند و يك‌ سوم‌ (خود) بميرند و تنها يك‌ سوم‌ (از جمعيت‌ زمين‌) باقي‌ بماند. <br /><br /> مي‌توان‌ الفاظ‌ موجود در احاديث‌ را با اصطلاحات‌ و معادل‌هاي‌ امروزي‌ آنها نظير انحراف‌ فكري‌، سياسي‌، اقتصادي‌ و اجتماعي‌ و اخلاقي‌ و از اين‌ دسته‌ جايگزين‌ كرد.<br /><br /> شايد بهترين‌ روايتي‌ كه‌ به‌ آنها مفصلاً مي‌پردازد اين‌ حديث‌ نبوي‌ (ص‌) است‌ كه‌ ابن‌ عباس‌ مي‌گويد: <br /> در حجة‌الوداع‌، با رسول‌ مكرم‌ اسلام‌(ص‌) مشغول‌ انجام‌ مناسك‌ حج‌ بوديم‌ كه‌ حضرت‌ حلقه‌ در كعبه‌ را گرفته‌ و رو به‌ ما كردند و فرمودند: آيا مي‌خواهيد شما را از نشانه‌ها و حوادث‌ پيش‌ از قيامت‌ خبردار كنم‌؟<br /><br /> سلمان‌ كه‌ از همه‌ به‌ ايشان‌ نزديكتر ايستاده‌ بود گفت‌: بلي‌ يا رسول‌الله‌!<br /><br /> ايشان‌ فرمودند: از جمله‌ آنها ضايع‌ و تباه‌ كردن‌ نمازها و تبعيت‌ از شهوت‌ها، متمايل‌ شدن‌ به‌ هواهاي‌ نفساني‌، تكريم‌ و بزرگداشت‌ ثروتمندان‌ و مال‌پرستان‌ و فروختن‌ دين‌ به‌ قيمت‌ دنياست‌. در اين‌ زمان‌ است‌ كه‌ قلب‌ مؤمن‌ در درونش‌ همانسان‌ كه‌ نمك‌ در آب‌ حل‌ مي‌شود، ذوب‌ مي‌شود چرا كه‌ منكرات‌، كژي‌ها و كاستي‌ها را مي‌بيند و قدرت‌ تغيير دادن‌ آنها را ندارد.<br /> سلمان‌ پرسيد: آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /><br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ در دست‌ اوست‌ چنين‌ خواهد شد و به‌ دنبال‌ آن‌ حاكمان‌ و اميران‌ ستمگر و وزيران‌ فاسق‌ و كارگزاران‌ و كارشناسان‌ ستمكار پيدا شده‌ و  ] مردم‌ [ به‌ خيانتكاران‌ اعتماد مي‌كنند.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ روزي‌ خواهد آمد؟<br /><br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ قبضة‌ قدرت‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ منكرات‌ و انحرافات‌، معروف‌ و خوب‌ و اعمال‌ پسنديده‌ منكر و ناپسند شمرده‌ مي‌شود. به‌ شخص‌ خائن‌ اعتماد و شخص‌ امين‌ خائن‌ خوانده‌ مي‌شود. دروغگو را تأييد و راستگو را طرد مي‌كنند.<br /><br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ روزي‌ خواهد آمد؟<br /> ـ قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ در دستانش‌ است‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ زنان‌ فرمانروا مي‌شوند و سروري‌ مي‌يابند. با زنان‌ و كنيزكان‌ مشورت‌ مي‌گردد و كودكان‌ بر منبرها مي‌نشينند و هر چيزي‌ نهايتاً به‌ دروغ‌ ختم‌ مي‌شود، زكات‌ و في‌ء (كه‌ حق‌ عمومي‌ و همگاني‌ است‌) غنيمت‌ و بهره‌ شخصي‌ شمرده‌ مي‌شود. شخص‌ به‌ والدينش‌ ستم‌ مي‌كند و در عين‌ حال‌ به‌ دوستش‌ خدمت‌ و نيكي‌. و آنجاست‌ كه‌ ستارة‌ گنهكاري‌ طلوع‌ مي‌كند.<br /><br /> ـ آيا چنين‌ چيزي‌ اتفاق‌ خواهد افتاد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ در دست‌ اوست‌ آري‌! در چنين‌ شرايطي‌ است‌ كه‌ مرد با همسرش‌ در تجارت‌ شريك‌ مي‌شود، خوي‌ و عادت‌هاي‌ شخصي‌ و باطل‌ زياد شده‌ و خوبي‌ها به‌ شدت‌ كم‌ مي‌شود. شخص‌ به‌ خاطر سختگيري‌ به‌ بدهكاران‌ خود تحقير مي‌شود. و زماني‌ است‌ كه‌ بازارها به‌ هم‌ نزديك‌ مي‌شوند و يكي‌ مي‌گويد چيزي‌ نفروختم‌ و ديگري‌ مي‌گويد سودي‌ نبردم‌ و چيزي‌ جز شكايت‌ كردن‌ از خدا ديده‌ نخواهد شد.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟...<br /><br /> ـ سلمان‌! آري‌ قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ در دست‌ اوست‌ در آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ به‌ دنبال‌ اين‌ حوادث‌ اقوامي‌ پيدا مي‌شوند كه‌ اگر حرفي‌ بزنند كشته‌ مي‌شوند و اگر ساكت‌ بمانند غارتشان‌ مي‌كنند تا اينكه‌ از اموالشان‌ بهره‌مند شوند و به‌ حريم‌هايشان‌ تجاوز كنند و حرمتشان‌ را شكسته‌ و خونشان‌ را بريزند. قلب‌هاي‌ آنها كاملاً با ترس‌ و حقه‌بازي‌ عجين‌ گشته‌ و آنها را جز در حالت‌ خوف‌ و نگراني‌ و هراس‌ و وحشت‌ نمي‌يابي‌.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /><br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ چيزي‌ از مشرق‌ و چيزي‌ از مغرب‌ مي‌آيد و امت‌ مرا رنگارنگ‌ مي‌كند چه‌ بيچاره‌اند كساني‌ كه‌ به‌ خاطر آنها ضعيف‌ مي‌شوند و واي‌ بر آنها كه‌ خدا چه‌ براي‌ آنها مهيّا كرده‌ و چگونه‌ مترصد آنهاست‌، نه‌ به‌ كوچكترها رحم‌ مي‌كنند و نه‌ به‌ بزرگترها احترام‌ مي‌گذارند. از خطاكاران‌ و گنهكاران‌ در امان‌ نيستند، بدن‌هايشان‌ بدن‌ انسان‌ و قلب‌هايشان‌ قلب‌ شيطان‌ است‌.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ كسي‌ كه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌. در آن‌ زمان‌ مردان‌ تنها به‌ مردان‌ و زنان‌ تنها به‌ زنان‌ ] براي‌ ارضاء شهوات‌  [  مي‌پردازند. همانگونه‌ كه‌ اهل‌ خانه‌اي‌ نسبت‌ به‌ دختران‌ خانه‌ خود احساس‌ غيرت‌ مي‌كنند (غريبه‌ها) نسبت‌ به‌ پسركان‌ جوان‌، غيور مي‌گردند (آنها را ناموس‌ خود مي‌شمرند) مردان‌ به‌ زنان‌ و زنان‌ به‌ مردان‌ شبيه‌ مي‌شوند و زنان‌ بر زين‌ها سوار مي‌گردند كه‌ لعنت‌ من‌ بر آنها باد.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌. در آن‌ زمان‌ مساجد را همانند كليساها و كنيسه‌ها تزيين‌ مي‌كنند و قرآن‌ها را طلاكاري‌ و زينت‌. مناره‌ها بلند مي‌شوند و خطوط‌ زياد مي‌شوند. قلب‌هايشان‌ نسبت‌ به‌ هم‌ متنفر و در زبان‌هايشان‌ اختلاف‌ نمايان‌ است‌.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ است‌ مردان‌ و پسران‌ امتم‌ براي‌ زينت‌ از طلا استفاده‌ مي‌كنند و حرير و ديبا و ابريشم‌ مي‌پوشند و با بيگانگان‌ متحد مي‌شوند.<br /> ـ آيا چنين‌ چيزي‌ واقع‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ ربا علني‌ مي‌شود و با اجناس‌ ممتاز، رشوه‌ و معامله‌ مي‌كنند. دين‌ رها مي‌شود و مقام‌ و منزلت‌ دنيا (در نظر مردم‌) رفيع‌ مي‌گردد.<br /> ـ آيا چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! هر چند به‌ خدا ضرري‌ نمي‌رسانند  ] و به‌ خودشان‌ ظلم‌ مي‌كنند [  ليكن‌ طلاق‌ زياد مي‌شود و حدود اقامه‌ و اجرا نمي‌شوند.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌. در آن‌ زمان‌ است‌ كه‌ زنان‌ آوازه‌خوان‌ مي‌شوند و آلات‌ موسيقي‌ جلوه‌ مي‌يابند و به‌ دنبال‌ آن‌ اشرار امتم‌ پيدا مي‌شوند.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌. در آن‌ زمان‌ ثروتمندان‌ امتم‌ براي‌ تفريح‌ و سياحت‌ افراد عادي‌ براي‌ تجارت‌ و كسب‌ درآمد و فقرا براي‌ ريا و خودنمايي‌ به‌ حج‌ و عمره‌ مي‌روند. جمعيتي‌ پيدا مي‌شوند كه‌ تفكّر و تدبر و تفقه‌ آنها براي‌ غيرخدا (و اهداف‌ غيرالهي‌) است‌. زنازادگان‌ زياد مي‌شوند و قرآن‌ را با آواز و غنا مي‌خوانند و به‌ خاطر دنيا بر سر هم‌ مي‌ريزند و با هم‌ درگير مي‌شوند.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌. در آن‌ زمان‌ به‌ محارم‌ تجاوز مي‌كنند و به‌ دنبال‌ گناهان‌ مي‌روند، اشرار و بدان‌ بر خوبان‌ مسلط‌ مي‌شوند. دروغ‌ علني‌ مي‌شود و لجاجت‌ نمايان‌ مي‌گردد.<br /> بيچارگي‌ها علني‌ مي‌شود، با لباس‌ها به‌ هم‌ فخر مي‌فروشند و مباهات‌ مي‌كنند و ظرف‌هاي‌ ناشايست‌ را پر مي‌كنند. نرد و شطرنج‌ و آلات‌ موسيقي‌ مورد پسند واقع‌ مي‌شوند. امر به‌ معروف‌ و نهي‌ از منكر را انكار مي‌كنند، به‌ طوري‌ كه‌ مؤمن‌ خوارتر از كنيز مي‌گردد. همدستي‌ ميان‌ زاهد(نما)ها و قاريان‌ (بدكردار) نمايان‌ مي‌شود. اينها همانها هستند كه‌ در آسمان‌ها آنها را پليدان‌ ناپاك‌ مي‌خوانند.<br /> ـ آيا واقعاً چنين‌ خواهد شد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ ثروتمند از وضعيت‌ فقير هراسان‌ نمي‌شود به‌ طوري‌ كه‌ گدا يك‌ هفته‌ كامل‌ از مردم‌ گدايي‌ مي‌كند امّا كسي‌ را كه‌ چيزي‌ در دستش‌ بگذارد نمي‌بيند.<br /> ـ آيا حقيقتاً چنين‌ اتفاقي‌ خواهد افتاد؟<br /> ـ سلمان‌! قسم‌ به‌ آنكه‌ جانم‌ به‌ دست‌ اوست‌ آري‌! در آن‌ زمان‌ «روبيضه‌» به‌ سخن‌ مي‌آيد.<br /> پدر و مادرم‌ به‌ فدايت‌ يا رسول‌الله‌ «روبيضه‌» ديگر چيست‌؟<br /> ـ كسي‌ كه‌ تا به‌ حال‌ صحبت‌ نمي‌كرد براي‌ امور عموم‌ مردم‌ به‌ سخن‌ مي‌آيد و جز كمي‌ از او فرمان‌ نبرند... <br /> قسم‌ به‌ جانم‌ كه‌ اين‌ همان‌ چيزي‌ است‌ كه‌ دائماً در عصر گمراهي‌ و فسقي‌ كه‌ در آن‌ زندگي‌ مي‌كنيم‌، مشاهده‌ مي‌شود و با تمام‌ حواس‌ و وجود از آنها خبر داريم‌. صلوات‌ خداوند بر تو باد يا رسول‌ الله‌ ما را از آن‌ با خبر كردي‌ و سلام‌ بر تو يا مهديا كه‌ روزي‌ همه‌ اينها را از بين‌ مي‌بري‌ و عدل‌ و داد را جايگزين‌ آن‌ مي‌گرداني‌  رواياتي‌ كه‌ تااينجا ذكر كرديم‌ به‌ فاسد بودن‌ زمانه‌ به‌ طور كلي‌ اشاره‌ مي‌كردند و مشخص‌ نمي‌كردند كه‌ اين‌ حوادث‌ چگونه‌ رخ‌ خواهند داد. با توجه‌ به‌ اينكه‌ مي‌دانيم‌ عصر فتنه‌ها پيش‌ از عصر ظهور است‌ و به‌ وضوح‌ در احاديث‌ و روايات‌ بيان‌ شده‌ كه‌ عصر ظلم‌ پيش‌ از عصر عدالت‌ خواهد بود و به‌ ناچار بايد اشاره‌ و بيان‌ كنيم‌ كه‌ برخي‌ از اين‌ اخبار به‌ همراه‌ باقي‌ حوادث‌ پيش‌ از برپايي‌ قيامت‌ آمده‌اند كه‌ به‌ برداشت‌ ما از آنها خدشه‌اي‌ وارد نمي‌كند چرا كه‌ ظهور حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) پيش‌ از قيامت‌ رخ‌ مي‌دهد و لزومي‌ ندارد كه‌ نشانه‌هاي‌ قيامت‌ دقيقاً و بدون‌ هيچ‌ فاصله‌اي‌ پيش‌ از آن‌ نمايان‌ گردند.<br /><br /> در قسمت‌ بعد برخي‌ از پيشگويي‌هايي‌ را كه‌ معصومين‌ (ع‌) داشته‌اند و تا اين‌ زمان‌ محقق‌ شده‌اند بررسي‌ مي‌كنيم‌ كه‌ مايه‌ دلگرمي‌ و اطمينان‌ قلب‌ ما باشد كه‌ ان‌ شاء الله‌ بقيه‌ آنها كه‌ تاكنون‌ محقق‌ نشده‌اند، روزي‌ خودنمايي‌ كنند و در پي‌ آن‌ شاهد ظهور مولا ومفتدايمان‌ باشيم‌ . </p><br /><strong><font color="#990000">پي‌ نوشت‌ها</font></strong> <br /> 1. در متن‌ اصلي‌ كلمه‌ «ارهاصات‌» آمده‌ كه‌ به‌ معناي‌ كاري‌ فوق‌ العاده‌ است‌ كه‌ از پيامبر  ] يا امام‌ غائب‌ (ع‌) [ پيش‌ از بعثت‌ ] و ظهور [ وي‌ ظاهر شود (لغتنامه‌ لاروس‌، ج‌ ص‌ 1/134).<br /> 2. رك‌: بشارة‌ الاسلام‌، ص‌ 18.<br /> 3. رك‌: موسوعة‌ الامام‌ المهدي‌ عليه‌ السلام‌، ج‌ 2 (تاريخ‌ الغيبة‌ الكبري‌)، ص‌ 242.<br /> 4. غيبت‌ نعماني‌: 170 و بحارالانوار، ص‌ 52، ج‌ 231.<br /> 5. تاريخ‌ الغيبة‌ الكبري‌، 245 و منتخب‌ الاثر، ص‌ 434.<br /> 6. غيبة‌ النعماني‌، ص‌ 104، تاريخ‌ الغيبة‌ الكبري‌، 246.<br /> 7. رك‌: بشارة‌ الاسلام‌، ص‌86، بحارالانوار، ج‌، ص‌ 52/228.<br /> 8. الممهدون‌ للمهدي‌ (ع‌)، ص‌ 49، بحارالانوار. ج‌ 52/182.<br /> 9. المهدي‌ (ع‌)، آية‌الله‌ صدر، 198، يوم‌ الخلاص‌، ص‌ 564.<br /> 10. بشارة‌ الاسلام‌، ص‌ 25 ؛ منتخب‌ الاثر، ص‌ 432.<br /><br />ماهنامه موعود سال ششم ـ شماره 31 <br /> </td> </tr> </tbody></table> <span class="article_seperator"> </span> Thu, 03 Dec 2009 09:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=119 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-119.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-118.aspx <TABLE class=contentpaneopen> <TBODY> <TR> <TD class=contentheading width="100%">فجر مقدس-1 </TD> <TD class=buttonheading align=right width="100%"><A title=چاپ onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=8&pop=1&page=0&Itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=640,height=480,directories=no,location=no'); return false;" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=8&pop=1&page=0&Itemid=3" target=_blank><IMG alt=چاپ src="http://mouood.org/images/M_images/printButton.png" align=middle border=0 name=چاپ></A> </TD> <TD class=buttonheading align=right width="100%"><A title="پست الكترونيكي" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=8&itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=400,height=250,directories=no,location=no'); return false;" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=8&itemid=3" target=_blank><IMG alt="پست الكترونيكي" src="http://mouood.org/images/M_images/emailButton.png" align=middle border=0 name="پست الكترونيكي"></A> </TD></TR></TBODY></TABLE> <TABLE class=contentpaneopen> <TBODY> <TR> <TD class=createdate vAlign=top colSpan=2>۳۱ تير ۱۳۸۲ </TD></TR> <TR> <TD vAlign=top colSpan=2> <TABLE class=contenttoc cellSpacing=0 cellPadding=0 align=right> <TBODY> <TR> <TH>رفتن به</TH></TR> <TR> <TD><A class=toclink href="http://mouood.org/content/view/8/3/">فجر مقدس-1</A> </TD></TR> <TR> <TD><A class=toclink href="http://mouood.org/content/view/8/3/1/1/">صفحه 2</A> </TD></TR></TBODY></TABLE> <DIV class=pagenavcounter>صفحه 1 از 2</DIV>بررسي‌ رويدادهاي‌ شش‌ ماهه‌ دوم‌ آخرين‌ سال‌ غيبت‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) <BR>مجتبي‌ السادة‌ <BR>ترجمه‌: محمود مطهري‌ نيا <BR> <P>روزانه‌ شاهد اتفاقات‌ زيادي‌ هستيم‌ و اخبار متنوعي‌ را مي‌شنويم‌. در نقطه‌اي‌ زمزمه‌اي‌ ويرانگر و در نقطة‌ ديگر طوفاني‌ خانمان‌برافكن‌ رخ‌ مي‌دهد. در كشوري‌ كودتاي‌ نظامي‌ مي‌شود و در كشوري‌ ديگر جنگ‌ و كشتاري‌ وحشيانه‌ را نظاره‌ مي‌كنيم‌. هواپيمايي‌ در اينجا سقوط‌ مي‌كند و تصادفي‌ هولناك‌ در آنجا رخ‌ مي‌دهد. پشت‌ سرهم‌ و بدون‌ حتي‌ لحظه‌اي‌ توقف‌ اين‌ جريان‌ها به‌ وقوع‌ مي‌پيوندند. مردم‌ اگر اين‌ همه‌ اخبار و اطلاعات‌ را خود به‌ خود از ياد نبرند خود تلاش‌ مي‌كنند كه‌ آنها را فراموش‌ كنند. آيا هيچ‌ از خود پرسيده‌ايم‌ شايد برخي‌ از اين‌ اتفاقات‌ نويد نزديك‌ شدن‌ لحظه‌ ديدار و زمان‌ ظهور مهدي‌(ع‌) باشند؟<BR> بسياري‌ از مردم‌ ما اصلاً نمي‌دانند كه‌ نشانة‌ ظهور يعني‌ چه‌، چون‌ تا به‌ حال‌ چيزي‌ در اين‌ باره‌ نشنيده‌اند و خود هم‌ به‌ دنبال‌ جستجوي‌ چنين‌ مطلبي‌ نبوده‌اند. لذا با ديدن‌ چنين‌ جريان‌هايي‌ هيچ‌ چيز به‌ ذهن‌ آنها خطور نمي‌كند. متأسفانه‌ برخي‌ از افراد هم‌ كه‌ در مورد بعضي‌ از اين‌ نشانه‌ها حرف‌هايي‌ شنيده‌اند وقتي‌ آنها را مي‌بينند و يا خبر آن‌ را مي‌شنوند چنان‌ بي‌تفاوت‌ رد مي‌شوند كه‌ گويي‌ اتفاقي‌ نيفتاده‌ است‌. نتيجه‌ مواجه‌ شدن‌ بعضي‌ ديگر هم‌ با اين‌ وقايع‌ چيزي‌ جز ايجاد شك‌ و شبهه‌ در اذهان‌ آنها نيست‌. آنهم‌ به‌ حدي‌ كه‌ قدرت‌ تشخيص‌ خود را به‌ كل‌ از دست‌ داده‌ و مبهوت‌ و متحير مي‌شوند.<BR> با توجه‌ به‌ اين‌ همه‌ بي‌خبري‌ سعي‌ كرده‌ايم‌ تا آنجا كه‌ مي‌شود پردة‌ ابهام‌ را از مسئله‌ نشانه‌هاي‌ ظهور حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) بزداييم‌ و به‌ شكل‌ جديدي‌ اين‌ مطلب‌ را طرح‌ كنيم‌. به‌ طوري‌ كه‌ هر فرد مؤمن‌ و متعهدي‌ بتواند با پيگيري‌ جريان‌ها برحسب‌ تاريخ‌ وقوع‌ آنها چشم‌انتظار آمدن‌ حضرت‌ و ديگر حوادث‌ و وقايع‌ مرتبط‌ با آن‌ باشد. <BR> بسياري‌ از نويسندگان‌ نشانه‌هاي‌ ظهور را به‌ دو دسته‌ حتمي‌ و غيرحتمي‌ دسته‌بندي‌ مي‌كنند و به‌ طرح‌ و بحث‌ آنها مي‌پردازند. برخي‌ ديگر هم‌ به‌ طور اجمالي‌ و فشرده‌ با نگاهي‌ گذرا به‌ اين‌ مطلب‌ رد مي‌شوند. در حالي‌ كه‌ در زمان‌ حاضر آنچه‌ مهم‌ است‌ اين‌ است‌ كه‌ هر فرد بتواند با پيگيري‌ اين‌ حوادث‌ در دام‌ آنها كه‌ به‌ دروغ‌ ادعاي‌ مهدويت‌ مي‌كنند نيفتاده‌ و به‌ خاطر كثرت‌ و وفور اتفاقات‌ دچار سردرگمي‌ نگردد.<BR> اين‌ سلسله‌ مقالات‌، نيمه‌ دوم‌ سالي‌ را كه‌ آخرين‌ سال‌ غيبت‌ است‌ و به‌ ظهور حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) ختم‌ مي‌شود، به‌ تصوير مي‌كشد. براي‌ استخراج‌ مجموعه‌ اين‌ رويدادهاي‌ پي‌ درپي‌، به‌ آن‌ دسته‌ از احاديث‌ تمسك‌ جسته‌ايم‌ كه‌ به‌ تاريخ‌ خاصي‌ اعمّ از روز، ماه‌ يا سال‌ اشاره‌ داشته‌اند كه‌ بحمداللّه‌ همه‌ علائم‌ حتميه‌ در اين‌ محدوده‌ گنجيده‌اند. البته‌ لازم‌ است‌ بگوييم‌ كه‌ بسياري‌ از علائم‌ ظهور حضرت‌، زمان‌ خاصي‌ را مشخص‌ نمي‌كنند و از همين‌رو در اين‌ مقالات‌ چندان‌ به‌ آنها نپرداخته‌ايم‌ و برخي‌ را هم‌ كه‌ لازم‌ بود پيش‌ از ورود به‌ بحث‌ راجع‌ به‌ ماه‌هاي‌ سال‌ قبل‌ از ظهور مطرح‌ شوند، در بخش‌ اول‌ مطالب‌ آورده‌ايم‌ :</P> <P><STRONG><FONT color=#330099 size=2> انواع‌ ظهور</FONT></STRONG> <BR> <BR>همانگونه‌ كه‌ غيبت‌ حضرت‌ ولي‌ عصر(ع‌) به‌ دو بخش‌ صغري‌ و كبري‌ تقسيم‌ شده‌ است‌ در مورد ظهور حضرتش‌ هم‌ ظهور اصغر و ظهور اكبر (فجر مقدس‌) را مي‌توان‌ ديد.<BR> براي‌ واضح‌تر شدن‌ اين‌ مطلب‌ بايد گفت‌: <BR> غيبت‌ صغري‌ آن‌ زماني‌ مطرح‌ شد كه‌ شيعيان‌ پس‌ از مدت‌ها ارتباط‌ مستقيم‌ و از نزديك‌ با امام‌ زمان‌ خويش‌(ع‌) هنوز چندان‌ آمادگي‌ فهم‌ و قبول‌ بحث‌ غيبت‌ و نديدن‌ ايشان‌ را نداشتند؛ چرا كه‌ نمي‌دانستند بدون‌ حضور امام‌ چگونه‌ مي‌توان‌ از سويي‌ با يكديگر همراه‌ و همگام‌ و متحد بود و از سوي‌ ديگر احكام‌ شرعي‌ و مسايل‌ ديني‌ را استنباط‌ و استخراج‌ كرد. علاوه‌ بر ده‌ها مطلب‌ ديگري‌ كه‌ آنها را به‌ سوي‌ امامشان‌ متوجه‌ مي‌كرد و بايد در عصر غيبت‌ خود بر عهده‌ مي‌گرفتند.<BR> هر چند در عصر غيبت‌ صغري‌ اين‌ طور نبود كه‌ هر كس‌ بتواند به‌ خدمت‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) برسد ليكن‌ با وجود چهار نايب‌ حضرت‌، ارتباط‌ شيعيان‌ همچنان‌ با امام‌ خويش‌ برقرار بود، تا مبادا به‌ خاطر اين‌ تغيير وضعيتف ناگهاني‌ دچار حيرت‌ و سردرگمي‌ شوند. در طول‌ اين‌ مدت‌ كه‌ حدود 70 سال‌ طول‌ كشيد تا حدي‌ موضوع‌ غيبت‌ براي‌ شيعيان‌  جا افتاد و از لحاظ‌ ذهني‌ و فكري‌ براي‌ حضور در عصر غيبت‌ كبري‌ آماده‌ شدند.<BR> همانند اين‌ جريان‌ را در آن‌ سوي‌ قضيه‌ هم‌ خواهيم‌ داشت‌؛ يعني‌ همانطور كه‌ عصر غيبت‌ به‌ دو بخش‌ صغري‌ و كبري‌ تقسيم‌ شد تا مردم‌ با مفهوم‌ غيبت‌ علاوه‌ بر آشنايي‌، انس‌ بگيرند، در مورد ظهور هم‌ چنين‌ مطلبي‌ صادق‌ است‌ و عصر ظهور به‌ دو بخش‌ اصغر و اكبر (فجر مقدس‌) تقسيم‌ مي‌گردد. در عصر ظهور اصغر هر چند مردم‌ توفيق‌ زيارت‌ حضرتش‌ را پيدا نمي‌كنند ليكن‌ حوادثي‌ را مشاهده‌ مي‌كنند كه‌ مقدمات‌ ظهور اكبر به‌ شمار مي‌آيند و مردم‌ را براي‌ زندگي‌ در آن‌ زمان‌ آماده‌ مي‌كنند.<BR> اين‌ تقسيم‌بندي‌ را مي‌توان‌ از برخي‌ روايات‌ برداشت‌ كرد. مثلاً در برخي‌ احاديث‌ حضرت‌ را به‌ خورشيد فروزان‌ تشبيه‌ نموده‌اند. به‌ خوبي‌ مي‌دانيم‌ كه‌ پيش‌ از غروب‌ خورشيد اشعه‌هاي‌ آفتاب‌ تا مدت‌ معيني‌ مي‌ماند و پس‌ از آن‌ سياهي‌ شب‌ بر آسمان‌ سايه‌ مي‌افكند و طلوع‌ خورشيد هم‌ سريعاً واقع‌ نمي‌شود بلكه‌ پس‌ از آنكه‌ زمان‌ اذان‌ صبح‌ شد به‌ مرور هوا روشن‌ شده‌ و در پي‌ آن‌ شعاع‌هاي‌ نوراني‌ خورشيد در آسمان‌ پديدار مي‌شود.حضرت‌ مهدي‌(ع‌) هم‌ كه‌ خورشيد تابان‌ آسمان‌ امامتند، خواهي‌نخواهي‌، پيش‌ از آنكه‌ وجود مقدسشان‌ بخواهد بر همگان‌ ظاهر و آشكار گردد، بايد ظهور اصغري‌ داشته‌ باشند كه‌ زمينه‌ ساز آن‌ ظهور اكبر گردد.<BR>  البته‌ نبايد توقع‌ داشت‌ كه‌ شرايط‌ غيبت‌ صغري‌ با ظهور اصغر يكسان‌ باشد. همانطور كه‌ آنچه‌ از خورشيد پيش‌ از غروب‌ و پس‌ از طلوعش‌ مي‌بينيم‌ يكسان‌ نيست‌. <BR> برخي‌ از مسائلي‌ كه‌ شايد در عصر ظهور اصغر ديده‌ شوند از اين‌ قرار است‌: </P> <P><STRONG> 1. بالا رفتن‌ سطح‌ فهم‌ عمومي‌ و پيشرفت‌ دانش‌ و فناوري‌</STRONG> <BR> در اين‌ عصر پيشرفت‌هاي‌ علمي‌ عظيم‌ و اكتشافات‌ محير العقولي‌ از بشريت‌ ديده‌ مي‌شود كه‌ پيش‌ از آن‌ سابقه‌ نداشته‌ است‌. همان‌ انساني‌ كه‌ تا دو قرن‌ قبل‌ بر چهارپايان‌ سوار مي‌شد و به‌ اين‌ سوي‌ و آن‌ سو مي‌رفت‌ اين‌ روزها از اتومبيل‌ و هواپيما استفاده‌ مي‌كند و تلفن‌، تلويزيون‌، راديو، كامپيوتر و... جزئي‌ از زندگي‌ روزمره‌اش‌ شده‌ است‌. منابع‌ نفتي‌ و معادن‌ فلزات‌ مختلف‌ را استخراج‌ كرده‌ و تا آنجا كه‌ بتواند براي‌ استفاده‌ خود به‌ كار مي‌برد. اين‌ تحولات‌ به‌ قدري‌ است‌ كه‌ به‌ اندازه‌ كل‌ تحولات‌ علوم‌ و فنون‌ بشري‌ تا قرن‌ نوزدهم‌ كه‌ ابتداي‌ آن‌ است‌ برابري‌ مي‌كند.<BR> چنين‌ تحوّل‌ علمي‌ و صنعتي‌ را مقدمه‌ ظهور حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) برشمرديم‌؛ چرا كه‌ لازم‌ است‌ همه‌ آنها كه‌ بناست‌ با حضرتش‌ بيعت‌ كنند، عظمت‌ آن‌ دسته‌ از مواهب‌ و نعماتي‌ را كه‌ به‌ آن‌ حضرت‌ عنايت‌ شده‌ درك‌ كنند. اينكه‌ حضرت‌ مثلاً در يك‌ چشم‌ برهم‌ زدن‌ از شرق‌ عالم‌ به‌ غرب‌ مي‌روند يا در زمان‌ ظهور يارانشان‌ در حالي‌ كه‌ شب‌ در رختخواب‌ خويش‌ بوده‌اند صبح‌ در خدمت‌ آن‌ حضرت‌ قرار مي‌گيرند.   بايد بدانيم‌ كه‌ مافوق‌ قدرت‌ بشري‌ است‌.<BR> بنابر آنچه‌ در ميان‌ علما مشهور است‌ معجزات‌ پيامبران‌ و كرامات‌ <BR> ائمه‌ (ع‌) الزاماً بر اساس‌ آن‌ علوم‌ و فنوني‌ بود كه‌ در آن‌ عصر زندگي‌ مي‌كردند. پس‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) هم‌ در آن‌ زمان‌ ظاهر مي‌شوند كه‌ دانش‌ و تكنولوژي‌ و فنون‌ و تسليحات‌ به‌ حداكثر رشد خود رسيده‌ باشد و بشر بتواند با ساخت‌ سفينه‌هاي‌ فضايي‌ به‌راحتي‌ بر مريخ‌ گام‌ نهاده‌ و اختراعات‌ مختلف‌ خود را در آنجا مستقر كند.<BR> در آن‌ عصري‌ كه‌ انسانها تنها با اينترنت‌ و يا ديگر وسايلي‌ كه‌ تاكنون‌ اختراع‌ شده‌اند و يا پس‌ از اين‌ اختراع‌ خواهند شد از نقاط‌ دور دست‌ با هم‌ صحبت‌ مي‌كنند معجزه‌ ايشان‌ اين‌ خواهد بود كه‌ بدون‌ استفاده‌ از هيچ‌ ابزار و وسيله‌اي‌ سخنش‌ را به‌ گوش‌ تمام‌ ساكنان‌ زمين‌ برساند و همه‌ هم‌ به‌ زبان‌ خود آن‌ را بفهمد. <BR> مسلماً دانشمندان‌ و متفكراني‌ كه‌ از مغزهاي‌ الكترونيكي‌، وسايل‌ مدرن‌، ماهواره‌ها و... براي‌ ايجاد ارتباطات‌ صوتي‌ وتصويري‌ در اقصي‌ نقاط‌ جهان‌ استفاده‌ مي‌كنند، در مقابل‌ اين‌ كرامت‌ حضرت‌ ـ كه‌ بدون‌ استفاده‌ از هيچ‌ وسيله‌ ماهواره‌اي‌، صوت‌ و تصوير خويش‌ را به‌ هر جا كه‌ بخواهد منتقل‌ مي‌كند ـ سرتسليم‌ فرود مي‌آورند و آن‌ حضرت‌ را غير از ديگران‌ يافته‌ و اعمالش‌ را خارق‌العاده‌ مي‌شمارند و با ايمان‌ آوردن‌ آنها ديگران‌ هم‌ حتماً به‌ آن‌ وجود مقدس‌ ايمان‌ خواهند آورد.<BR> در روايات‌ آمده‌ است‌ كه‌ حضرت‌ و يارانشان‌ از ابرها براي‌ رفت‌ و آمد خويش‌ استفاده‌ مي‌كنند.   طبيعتاً آن‌ دسته‌ مخترعان‌ و سازندگان‌ هواپيماها و ماهواره‌ها و سفينه‌هاي‌ فضايي‌ در مقابل‌ چنين‌ وسيله‌ نقليه‌اي‌ احساس‌ خواري‌ مي‌كنند.<BR> مضاف‌ بر اينكه‌ چنين‌ ديدگاه‌ها و اكتشافات‌ علمي‌ به‌ انسان‌ها قدرت‌ درك‌ و فهم‌ كرامات‌ حضرت‌ مهدي‌ (ع‌) را مي‌دهد كه‌ به‌ طور طبيعي‌ هر كس‌ نمي‌تواند چنين‌ اعمالي‌ را انجام‌ دهد. به‌ عبارت‌ ديگر خداوند متعال‌ نظريات‌ علمي‌ اين‌ زمان‌ را به‌ آن‌ حد از رشد مي‌رساند كه‌ زمينه‌هاي‌ ظهور اكبر (فجر مقدس‌) فراهم‌ شود.</P></TD></TR></TBODY></TABLE> Tue, 01 Dec 2009 09:58:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=118 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-118.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-132.aspx <TABLE cellSpacing=0 cellPadding=0 width="99%" align=center border=0> <TBODY> <TR> <TD class=pageTitle vAlign=top colSpan=2></TD></TR> <TR> <TD vAlign=top>مرجع : </TD> <TD vAlign=top>آدرس اينترنتي : </TD></TR> <TR> <TD vAlign=top>نويسنده : مريم توفيقي فرد </TD> <TD vAlign=top>تاريخ : 1388/08/28</TD></TR> <TR> <TD vAlign=top>مترجم : </TD> <TD vAlign=top>ارسال کننده : </TD></TR> <TR> <TD vAlign=top align=middle colSpan=2 height=70><BR><IMG height=200 src="http://baavarnew.ir/images/article/halghe.jpg" width=150 border=0></TD></TR> <TR> <TD vAlign=top colSpan=2 height=300>محتوي : <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma>اين آرزوي تمام خانواده‌ها است كه كانوني گرم و صميمي داشته باشند، گاه به دست آوردن چنين محيطي آنقدر سهل و دست يافتني است كه باورش سخت مي‌انگارد. آنچه مي‌خوانيد نكاتي است ساده اما كليدي براي بهبود روابط شما با همسرتان<STRONG>. </STRONG></FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>1) </SPAN>به همسر خود، احترام کنید و با وی محترمانه صحبت نمایید و در ارتباط با او از ابراز عواطف سرشار و محبت بسیار دریغ نورزید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>2) </SPAN>حقوق متقابل خود و همسر خود را بشناسید و در ایفای حقوق وی، تلاش نمایید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma></FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>3) </SPAN>باور کنید که پدر و مادر کانون منظومه خانوادگی هستند که تشعشعات عاطفی خود را در محیط خانواده می­پراکنند و حیات عاطفی را رونق می­بخشند.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>4) </SPAN>همسر خود را فردی با ارزش و برخوردار از کرامت نفسانی بدانید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>5)<SPAN> </SPAN></SPAN>به پیشرفت و رشد شخصیت همسر خود علاقه­مند باشید و زمینه را برای تحقق این امر فراهم کنید تا کانون خانواده از زوال تدریجی مصون بماند.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>6)<SPAN> </SPAN></SPAN>محبت خود را به همسرتان به صورت عملی نیز نشان دهید. لذا سعی کنید در روز تولد او، یا روز ازدواج و یا مناسبت­های دیگر به او هدیه دهید و از این طریق محبت خود را ابراز نمایید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>7)<SPAN> </SPAN></SPAN>سعی کنید با همسرتان روابط حسنه داشته باشید و با تفاهم زندگی کنید. این تفاهم می­تواند در حضور دیگران و یا در فضای خلوت زندگی صورت پذیرد و این امر مسلزم بهره­گیری از جمله <STRONG>« هنر خوب شنیدن و خوب گوش دادن</STRONG> <STRONG>است» </STRONG>می­باشد. لذا در هنگام گفتگو با همسرتان به دقت به گفتار او توجه نمایید و اجازه دهید که مطالب خود را کامل بیان کند.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>8) </SPAN>از مقایسه­ی همسرتان با دیگران و حتی مقایسه او با گذشته­ی خود، بپرهیزید. زیرا همسر شما نیز انسانی است منحصر به فرد و واجد تمام ویژگیهای شخصیتی مثبت و منفی.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>9) </SPAN>اگر به دلیل کار زیاد و تعهدات بیرون از منزل قادر نیستند که عملاً به همسرتان کمک کنید، علاقه­ی خود را به کمک و همکاری با او ابراز نمایید و از حمایت خود، وی را مطمئن سازید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><IMG height=225 alt="" src="http://baavarnew.ir/userfiles/image/family.jpg" width=300 align=middle vspace=10></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>10) </SPAN>سعی کنید در زندگی دهن بین نباشید و به هنگام اظهار نظر یا هر پیام و یا دلداری درباره هر کس، به کسب اطلاعات مستند بپردازید تا قضاوت عادلانه و درستی داشته باشید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>11) </SPAN>خوش خلقی و گشاده رویی را از همسرتان دریغ نفرمایید تا بدین ترتیب گردوغبار افسردگی را از چهره بزدایید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>12) </SPAN>نارسایی­ها و رنجهای گذشته­ی خود و همسرتان را مرتباً به یاد نیاورید و مطرح نکنید و بکوشید نسبت به آینده خوش بین باشید و از لحظه­های موجود حداکثر استفاده را ببرید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>13) </SPAN>به منظور جلوگیری از تزلزل خانواده و آسیب­های احتمالی، توقعات و انتظارات شما از همسرتان باید متناسب با امکانات و توانمندیهای وی باشد. مطمئن باشید که همخوانی خواسته­ها و انتظارات منطقی شما، روح تفاهم، همدلی و شادابی زندگی را افزون می­کند.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>14) </SPAN>از مو شکافی عیوب و عیب­جویی همسرتان و به رخ کشیدن آنها بپرهیزید و عیب­پوشی را سرلوحه مناسباتِ با همسر خود قرار دهید. این امر دستیابی به امنیتِ روحی و آرامش روانی را در خانواده ممکن می­سازد.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>15) </SPAN>برای نگهداری حریم خانوادگی و تفاهم در زندگی، سعی کنید اسرار و رازهای درونی خانواده را نزد دیگران بازگو نکنید. و از این طریق اعتماد همسرتان را به خود جلب کنید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>16) </SPAN>در اثنای گفتگو با همسرتان، آرامش خود را کاملاً حفظ کنید و بکوشید عصبانی نشوید و در صورت پدید آمدن <SPAN>    این حالت از ادامه بحث خودداری کنید. هنگام عصبانیت این سخن حضرت علی (ع) را مد نظر قرار دهید: <STRONG>         «هنگام خشم، نه</STRONG> <STRONG>تنبیه، نه تصمیم، نه دستور»</STRONG></SPAN></FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>17) </SPAN>سعی کنید نگرانیها و افکار منفی مربوط به محیط کار خود را به محیط منزل منتقل نکنید و از این طریق آرامش و فضای گرم خانه را به هم نزنید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>18) </SPAN>فلسفه زندگی خود را برخوش بینی قرار دهید و با این نگرش سلامت عواطف و نشاط زندگی خود را تضمین کنید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>19) </SPAN>تلاش کنید از تجارب و خاطرات تلخ زندگی دیگران عبرت بگیرید و از تجارب مطبوع اطرافیان و دوستان و <SPAN>خانواده­های موفق، بهترین بهره را ببرید. باور کنید این امر بر نشاط و شادابی و شادکامی زندگی شما خواهد افزود.</SPAN></FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma></FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT size=2><FONT face=Tahoma><SPAN>20) </SPAN>نسبت به همسر خود، نگرش مطلوب و متعالی داشته باشید و او را امانت الهی بدانید و در حفظ و نگهداری این ودیعه­ی الهی تلاش کنید.</FONT></FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2> </FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify><FONT face=Tahoma size=2><STRONG> مريم توفيقي فرد - كارشناس ارشد روانشناسي</STRONG> </FONT></DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> </DIV> <DIV dir=rtl align=justify> <DIV style="FONT-SIZE: 12pt; FONT-FAMILY: verdana, helvetica, sans-serif" align=right><STRONG><FONT color=#373e68>مهربانم، ای خوب<BR><BR>یاد قلبت باشد یک نفر هست که اینجا<BR><BR>بین آدمهایی که همه سرد و غریبند با تو<BR><BR>تک و تنها، به تو می اندیشد<BR><BR>و کمی<BR><BR>دلش از دوری تو دلگیر است<BR><BR>مهربانم ای خوب<BR><BR>یاد قلبت باشد، یک نفر هست که چشمش<BR><BR>به رهت دوخته ، بر درمانده<BR><BR>و شب و روز دعایش این است<BR><BR>زیر این سقف بلند، هر کجا هستی، به سلامت باشی<BR><BR>و دلت همواره، محو شادی و تبسم باشد<BR><BR>مهربانم ای خوب<BR><BR>یاد قلبت باشد، یک نفر هست که دنیایش را<BR><BR>همه هستی و رویایش را<BR><BR>به شکوفایی احساس تو پیوند زده<BR><BR>و دلش می خواهد لحظه ها را با تو به خدا بسپارد<BR><BR>مهربانم ای خوب<BR><BR>یک نفر هست که با تو<BR><BR>تک و تنها با تو<BR><BR>پر اندیشه و شعر است و شعور<BR><BR>پراحساس و خیال است و سرور<BR><BR>مهربانم این بار یاد قلبت باشد<BR><BR><FONT size=4>یک نفر هست که با تو به خداوند جهان نزدیک است<BR></FONT><BR>و به یادت هر صبح گونه سبز اقاقی ها را<BR><BR>از ته قلب و دلش می بوسد<BR><BR>و دعا می کند این بار که تو<BR><BR>با دلی سبز و پر از آرامش، راهی خانه خورشید شوی<BR><BR>و پر از عاطفه و عشق و امید<BR><BR></FONT><FONT color=#373e68>به شب معجزه و آبی فردا برسی</FONT></STRONG> </DIV></DIV></FONT></TD></TR></TBODY></TABLE> Wed, 25 Nov 2009 05:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=132 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-132.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-131.aspx <table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td width="100%" class="contentheading"><br /></td> <td align="right" width="100%" class="buttonheading"> <a title="چاپ" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=8655&pop=1&page=0&Itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=640,height=480,directories=no,location=no'); return false;" target="_blank" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=8655&pop=1&page=0&Itemid=3"> <img border="0" align="middle" name="چاپ" alt="چاپ" src="http://mouood.org/images/M_images/printButton.png" /></a> </td> <td align="right" width="100%" class="buttonheading"> <a title="پست الكترونيكي" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=8655&itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=400,height=250,directories=no,location=no'); return false;" target="_blank" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=8655&itemid=3"> <img border="0" align="middle" name="پست الكترونيكي" alt="پست الكترونيكي" src="http://mouood.org/images/M_images/emailButton.png" /></a> </td> </tr> </tbody></table> <table class="contentpaneopen"><tbody><tr> <td valign="top" class="createdate" colspan="2"> </td> </tr> <tr> <td valign="top" colspan="2"> <div align="justify"><img hspace="10" height="96" border="1" align="left" width="120" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/71.jpg" />امروزه در برخی از كشورهاي اسلامي، بر كشيده شدن نمادها در هيئت ساختمان‌ها، تنديس‌هاي تزيين كنندة ميادين شهري در گوشه گوشة شهرها، پرده از نفوذ وابستگان فرقه‌هاي ماسوني و شيطاني در برخي سازمان‌هاي رسمي آنها نيز برمي‌دارد. اين واقعه در کشور ما حاكي از بي‌اطّلاعي و غفلت امضا كنندگان و صادر کنندگان پروانه‌ها از دسيسه و شيطنت صاحبان سرمايه و وابستگان فرق سابق الذّكر و آرمان‌ها و مقاصد آنهاست.</div> <div align="justify"><br /><br /><br />از گذشته‌هاي دور گفته‌اند: «العاقل تكفيه الاشاره»، براي عاقل يك اشاره كافي است تا چيزي را دريابد. <br /><br />همه كه مثل برخي عوامِ از همه جا بي‌خبر نيستند كه نيازمند صد مدرك و سند و طول و تفصيل كلام باشند تا نكته‌اي را دريابند. براي اهل خرد، هر كلام و تصوير صدها ماجرا و كتاب و دفتر را فرا رويش مي‌گشايد.<br /><br />پيرامون ما هزاران آرم و نشان و به قول برخي مردان شيك و اتو كشيدة امروزي، «برند» در سراسر شهر و كوي و برزن رژه مي‌روند. در شكل و شمايل‌هاي گوناگون كه بر تابلوهاي تبليغاتي، كالاها، مهرها و حتّي نام سازمان‌ها قابل مشاهده‌اند. نمادهاي خوش تركيب و موزوني كه در خود و با خود نشانه‌هايي از تعلقات، دلبستگي‌ها و وابستگي‌ها را مي‌نمايند و رد و نشان انديشه‌ها، مرام‌ها، مسلك‌ها و محفل‌ها را.<br /><br />براي همة ما نشان‌هاي صليب سرخ، داس و چكش، صليب شكسته، ستارة داوود و امثال اينها مفاهيمي را متذكّر مي‌شوند و ما را از جملات و عبارات، بي‌نياز مي‌سازند.<br /><br />در عالم نشانه‌ها و آرم‌ها، خطوط، رنگ‌ها، حركات اندام، حيوانات، گياهان و حتّي اعداد و حروف از جايگاه و حيثيت اوّليه و اصلي خود فاصله مي‌گيرند و در هيئت يك نشانه، معاني دوم و ديگري را به نمايش مي‌گذارند. معاني و مفاهيمي كه در بسياري اوقات از ديدها و نظرها پنهان مي‌مانند تا تنها جماعتي خاص امكان و محرميّت لازم براي دريافت پيام را داشته باشند.<br /><br />در جهاني كه جماعتي خلاف آنچه مي‌نمايند در سر سودايي ديگر مي‌پرورند، نمادها و نشانه‌ها راهي براي پرده‌برداري از اهداف و مقاصد پنهان نگاه داشته شده، مي‌گشايند.<br /><br />در جهاني كه جماعتي در تلاشند تا از تيررس سؤال و نگاه دور بمانند، نمادها و آرم‌ها، نقش مهمّي در كشف گرايش‌ها و افشاي وابستگي‌ها و تعلّقات خاطر ايفا مي‌كنند.<br /><br />در جهاني آكنده از سمبل‌ها و نشانه‌ها، نمي‌توان با سطحي‌نگري از كنار همه چيز و همه كس گذشت و با سادگي يك روستايي دل صاف با خود نجوا كرد كه: إن شاء الله بز است !<br /><br />آنها مي‌خواهند كه ما از كنار همه چيز بگذريم، قسم‌ها را باور بياوريم و دُم خروس را نديده بگيريم. ما را عادت مي‌دهند كه در گيرودار ظواهر و شلوغي از سؤال دربارة آنچه كه مي‌رود، خودداري كنيم تا بتوانند بي‌سؤال و پرسش، همه چيز را اتّفاقي و بي‌برنامه‌ريزي قبلي جلوه دهند و به حيات مزوّرانة خود ادامه دهند. در پايان، جان و روح و معاني نهفته در پشت ظاهر را در كالبد حيات مادّي و فرهنگي ما بدمند و صورت و سيرت مادي و فرهنگي ما را در تصرف و تملك تامّ خود وارد آورند. درست به همان صورتي كه كودكان ما، بي‌پرسش و ترديد به تماشاي كارتون‌هاي موش و گربه(تام و جری)، فرار جوجه‌اي و امثال اينها مي‌نشينند و از نمادها، نشانه‌ها و مفاهيم القاء شدة برنامه‌سازان و عروسك گردانان پشت صحنه، بي‌خبرند.<br /><br />تفسيرپذيري نمادها اين امكان را ايجاد مي‌كند تا هماره جماعتي مجال ماندن و در امان ماندن بيابند.<br /><br />آن زمان كه معماران اروپايي، در پناه آل سعود، بهسازي و بازسازي مساجد مقدّس مسلمانان را عهده‌دار شدند، به خوبي مي‌دانستند كه چگونه مي‌توان همة نشانه‌هاي فرهنگ ولايي و ديني مسلمانان گذشته را كه در لابه‌لاي همة ستون‌ها، ديوارها و پنجره‌ها نشسته بود و در پيوند با سنّت‌ها و باورها هماهنگي‌اي دلپذير، ماورايي و نوراني ميان آسمان و زمين سبب شده بود، از بين برد و به جاي آن صورتي از ابنيه و نمادهاي وابسته به باور معماران فراماسونر را در لابه‌لاي نرده‌ها، چراغ‌دان‌ها و راه پله‌‌ها كاشت و از سؤال و پرسش در امان ماند.<br /><div align="center"><div align="center"><img hspace="10" height="400" border="1" width="282" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/Obelisk_Ghavamin1.jpg" /></div><strong>    ماکت ابليسک ميدان آرژانتين، مشرف بر مصلاي تهران</strong><br /></div>نشانه‌هاي نشسته بر آثار و محصول دستان تربيت يافتگان مكاتب معماري اروپايي با زبان بي‌زباني اعلام مي‌دارند: «ما هستيم» حتّي اگر رخصت ورود به بلد امن و حرم خدا و مسجد پيامبر(ص) را به ما ندهيد.<br /><br />در جهان آرم‌ها و نشانه‌ها؛ خوراك‌، پوشاك، نوشابه، تنها خوراكي و نوشيدني نيستند. آنگاه كه بازار كشوري را تسخير مي‌كنند، پيش از آنكه مردم آن ديار، نوشابه‌اي بر صحن سفره بگذارند يا كفشي را پاي كنند و شادمانه با اتومبيلي به تفريح و سير و سفر مشغول شوند، ساية صاحبان پنهان كمپاني‌ها را با خطّ مشي اجتماعي، سياسي و فرهنگي ويژه به صحن خانه و شهر و ديار خود برده‌اند، چنان كه ديگر، کوکا كولا يك نوشابة معمولي نيست.<br /><div align="center"><strong><img hspace="10" height="426" border="1" width="400" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk3.jpg" />     <br />    ابليسک هاي سه‌گانه مدخل کنوني شيراز (شمال دروازه قرآن)<br /></strong></div>حضور گستردة هر آرم، اعلام حضور جرياني خاص بر پهنة حيات مادي و فرهنگي يك ملّت است. مثل ستارة شش گوش منقوش بر دلارهاي آمريكايي، مثل علامت دست شيطان كه توسط مردان نام‌آور سياسي آمريكايي و اروپايي به نمايش در مي‌آيد تا وابستگي آنها به كليساي شيطان به هم‌قطارانشان اعلام شده باشد.<br /><br />عرقچين چسبيده بر فرق سر بني‌اسرائيل همان اندازه تعلّق خاطر صاحبش را به آموزه‌ها و عهدهاي بني‌اسرائيل مي‌نماياند كه هرم منقوش بر دلار آمريكايي يا نماد ماسوني ابليسك 1 در شهر واشينگتن، فلسطین اشغالی و برخی کشورهای دیگر دو نماد شيطاني و ماسوني كه پرده از تمايل و گرايش سران پنهان ايالات متحدة آمريكا و دیگران به طريقت‌هاي شيطاني برمي‌دارد.<br /><div align="center"><strong><img hspace="10" border="1" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk5.jpg" /><br />    ساختمان «هتل بزرگ شيراز» که قسمت فوقاني آن به شکل هرم ناتمام است<br />    آن‌گونه که در «مُهر بزرگ» آمريکا مشاهده مي‌شود     <br /></strong></div>امروزه در برخی از كشورهاي اسلامي، بر كشيده شدن نمادها در هيئت ساختمان‌ها، تنديس‌هاي تزيين كنندة ميادين شهري در گوشه گوشة شهرها، پرده از نفوذ وابستگان فرقه‌هاي ماسوني و شيطاني در برخي سازمان‌هاي رسمي آنها نيز برمي‌دارد. اين واقعه در کشور ما حاكي از بي‌اطّلاعي و غفلت امضا كنندگان و صادر کنندگان پروانه‌ها از دسيسه و شيطنت صاحبان سرمايه و وابستگان فرق سابق الذّكر و آرمان‌ها و مقاصد آنهاست. هم آنان كه در تلاشند تا در سيري تدريجي ساية خود را بر سر شهر و ديار مردم مسلمان بيفكنند و مسير را براي فرزندخواندگان سياهي هموار نمايند.2<br /><div align="center"><strong><img hspace="10" border="1" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk7.jpg" />   <br /><br />     <br /><img hspace="10" height="250" border="0" width="250" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk8.jpg" /></strong><div align="center"><strong> هرم ناتمام (يک سوي «مُهر بزرگ»)<br /><img hspace="10" height="250" border="0" width="250" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk9.jpg" /> </strong></div><div align="center"><strong>  <br />  سوي ديگر «مُهر بزرگ»</strong></div></div><br />نزد صاحبان انديشه و چشم‌هاي باز، نمادها راز هواداران خود را برملا مي‌سازند و راز پوشيدة وابستگان سازمان‌هاي سرّي و مخفي را كه هماره عليه خداوند، شريعت محمّدي و آيين و مرام مردان اهل ولايت و امامت مشغول توطئه‌اند، آشكار مي‌نمايند.<br /><div align="center"><strong><img hspace="10" border="1" vspace="10" alt=" " src="http://mouood.org/images/news3/shahbazi/obelisk12.jpg" /><br />    </strong></div><br />آيا ظهور و بروز علائم و نمادهاي شناخته شدة فرقه‌هاي ماسوني و شيطان‌پرستان را در گوشه گوشة اين سرزمين بايد اتفاقي ساده انگاشت و چشم را بر آن همه بست؟ يا از كنار بناهاي رفيع و بر كشيده شده در شهرهاي مهمّ فرهنگي مذهبي مثل مشهد، اصفهان، شيراز و تهران كه تمام قد نمادهاي شناخته شدة ماسوني و شيطاني را به رخ ساكنان مسلمان اين سرزمين مي‌كشند، گذشت و آن همه را اتّفاقي ساده انگاشت؟ و یا از آنان پرسش نمود؟<br /><br />نمادها حرف‌هاي بسياري براي گفتن دارند، اگر گوش‌هايي مهيّاي شنيدن باشند.<br /><strong><br />اسماعيل شفيعي سروستاني<br /><br />پي‌نوشت:</strong><br />1. Obelisk نماد معروف ماسونی است. نشانة دخول شیطان در کالبد انسان یا تسلیم روح به شیطان.<br />2. جناب عبدالله شهبازي، پژوهشگر و مورّخ ارجمند در «يادداشت‌هاي پراكنده» خود با ارائة مستنداتي از ظهور و بروز نمادهاي ماسوني و شيطاني در برخي شهرهاي ايران پرده برداشتند.<br /><br /><strong>ماهنامه موعود شماره 99</strong></div></td></tr></tbody></table> Thu, 19 Nov 2009 10:19:16 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=131 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-131.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-117.aspx <TABLE class=contentpaneopen> <TBODY> <TR> <TD class=contentheading width="100%"><BR></TD> <TD class=buttonheading align=right width="100%"><A title=چاپ onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=136&pop=1&page=0&Itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=640,height=480,directories=no,location=no'); return false;" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=view&id=136&pop=1&page=0&Itemid=3" target=_blank><IMG alt=چاپ src="http://mouood.org/images/M_images/printButton.png" align=middle border=0 name=چاپ></A> </TD> <TD class=buttonheading align=right width="100%"><A title="پست الكترونيكي" onclick="window.open('http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=136&itemid=3','win2','status=no,toolbar=no,scrollbars=yes,titlebar=no,menubar=no,resizable=yes,width=400,height=250,directories=no,location=no'); return false;" href="http://mouood.org/index2.php?option=com_content&task=emailform&id=136&itemid=3" target=_blank><IMG alt="پست الكترونيكي" src="http://mouood.org/images/M_images/emailButton.png" align=middle border=0 name="پست الكترونيكي"></A> </TD></TR></TBODY></TABLE> <TABLE class=contentpaneopen> <TBODY> <TR> <TD class=createdate vAlign=top colSpan=2>۰۳ مهر ۱۳۸۲ </TD></TR> <TR> <TD vAlign=top colSpan=2><STRONG>قسمت اول <BR>محمدرضا جباران </STRONG><BR> <DIV align=justify>يكى از موضوعاتى كه از ديرباز ذهن بشر را به خود مشغول داشته اعتقاد به مصلح كل است. اينكه زندگى اجتماعى در اين جهان با تمام ظلم‌‌ها، ستم‌‌ها و نابرابرى‌‌ها; با تمام بهره‌‌دهى‌‌ها و بهره‌‌كشى‌‌ها; با تمام تفاوت‌‌هاى نابحق بين طبقات اجتماعى سرانجام خوبى خواهد داشت; و در نهايت كسى پيدا خواهد شد كه به تمام اين نابرابرى‌‌ها و ظلم‌‌هاپايان دهد و حق هر كسى را به او بدهد، و تمام آحاد جامعه در سايه حكومت عادلانه او با آسايش خاطر زندگى كنند و از رنج‌‌ستم و برترى‌‌طلبى و زياده خواهى طبقات خاص آسوده باشند، تمام قوا و نيروهاى انسانى به جاى اينكه صرف درگيريهاى ناشى از تجاوزات و تعارضات برخواسته از فزون خواهى‌‌ها شود در راه رشد و شكوفايى استعدادهاى انسان و هموار كردن راه كمال او به كار گرفته شود; از جمله مسائلى است كه اعتقاد به آن همزمان با پيدايش اولين اجتماعات بشرى پيدا شد، و هر مكتب و مرامى به تناسب تعاليم خود طرحى از اين زندگى مطلوب ارائه و شخصى را به عنوان مصلح معرفى كرده است.<BR><BR>تا آنجا كه ستون موجود اديان مختلف نشان مى‌‌دهد اسلام روشن‌‌ترين طرح از اصلاح نهائى جهان را ارائه كرده است. در اين طرح شخص مصلح شناخته شده، با اصل و نسب معلوم، داراى يارانى با تعداد معلوم، با برنامه‌‌اى مدون و مشخص مى‌‌باشد.<BR><BR>اكنون طبق اخبار صحيح و مستند ما مى‌‌دانيم نام آن بزرگ مصلح چيست، پدرش كيست، مادرش كيست و اجدادش را به ترتيب تا جد سى‌‌و يكم (1) مى ‌‌شناسيم، و درباره اكثر آنها اطلاعات دقيقى در دست داريم كه تمام گفته‌‌ها و كرده‌‌هاى مهم و بسيارى از امور جزئى زندگى ايشان را از زمان تولد تا لحظه وفات منعكس نموده است.<BR><BR>ما مى‌‌دانيم او در چه سالى، چه ماهى و چه روزى متولد شده; چند سال به صورت عادى زندگى كرده، در چه سالى غايب شده و با چه كسانى در ارتباط بوده است.<BR><BR>تنها نكته‌‌اى كه در اين طرح تا حدودى مبهم مانده و به طور دقيق مشخص نشده زمان ظهور مصلح است; البته اين ابهام اگر با كليت طرح سنجيده شود از نقاط قوت و كمال آن به حساب مى‌‌آيد. زيرا ممكن است قصور ذاتى يك عضو از يك مجموعه لازمه كمال محموعه باشد. آرى عدم اطلاع دقيق از زمان ظهور هر چند به خودى خود نقص و نارسايى است ولى در مقايسه با طرح جامع اصلاح نهايى امرى ضرورى و اجتناب ناپذير است.<BR><BR>توضيح اينكه: اعتقاد به ظهور مصلح داراى دو اثر متفاوت در دو قطب اجتماع بشرى است; از طرفى موجب نشاط و زنده شدن روح اميد در قطب محروم و ستمديده جامعه مى‌‌شود و از طرفى مايه هراس و وحشت طبقه ستمگر و بهره‌‌كش مى‌‌باشد.<BR><BR>اعتقاد به ظهور مصلح در صورتى مى‌‌تواند اين دو نقش مهم را ايفا كند و طبقه محروم را در مقابل بهره‌‌كشان و ستمگران روى پا نگهدارد كه وقوعش در هر روز و هر ساعت ممكن باشد. ولى اگر تاريخ ظهور معلوم باشد نسلهايى كه عمر خود را متصل به آن زمان نمى‌‌دانند خود به خود از شعاع تاثير اين اعتقاد خارج، ستمكشان نااميد و ستمگران بى‌‌پروا مى‌‌شوند. و بديهى است كه طرحى با اين اهميت نمى‌‌تواند تنها در يك نصل مؤثر باشد بلكه بايد به گونه‌‌اى باشد كه هر كس در هر عصر و زمانى خود را در شعاع ظهور بداند. به همين جهت در اسلام همه ابعاد اصلاح جهانى آخر الزمان با دقت مشخص شده ولى زمان هظور در هاله‌‌اى از ابهام باقى مانده است.<BR><BR>و درست‌‌به همين دليل از فرداى غيبت‌‌شيعيان در انتظار فرج بوده‌‌اند و مردم هر دوره‌‌اى خود را مردم آخر الزمان مى‌‌پنداشته‌‌اند.<BR><BR>بنابراين ابهام ظهور فرج از بعد زمانى و عدم اطلاع از زمان دقيق آن يك ضرورت غير قابل اجتناب است ولى علاقه شديد مردم به اين موضوع از يك جهت و اهتمام معصومين(ع) به طرح اين مساله در جامعه از جهتى ديگر باعث‌‌شده كه همزمان با طرح اصل مساله اصلاح براى تعيين اجمالى زمان ظهور علائم و نشانه‌‌هايى بيان شود.<BR><BR>علما و انديشمندان اين علائم را جمع كرده و تحت عناوين «علائم ظهور» و يا «ملاحم‌‌» (2) و «فتن‌‌» (3) تدوين نموده‌‌اند. به طورى كه مرحوم «شيخ آغابزرگ طهرانى‌‌» در كتاب «الذريعه‌‌» جمع آورى كرده است تنها علماى شيعه 42 كتاب تحت عنوان «ملاحم‌‌» (4) كتاب تحت عنوان «فتن‌‌» (5) و سه كتاب تحت عنوان «علائم الظهور» به رشته تحرير آورده‌‌اند كه بسيارى از آنها توسط اصحاب ائمه و در قرون اوليه اسلام تاليف شده است.<BR><BR>اين، تعداد كتبى است كه مستقلا در اين موضوع نگاشته شده و گرنه در بسيارى از كتب روايى و كلامى شيعه و حتى در كتب تاريخ براى اين منظور بابى در نظر گرفته شده است.<BR><BR>ما در اين بحث‌‌برآنيم تا سيرى اجمالى در نشانه‌‌هاى ظهور داشته باشيم ولى قبل از ورود به اصل بحث و بررسى اين نشانه‌‌ها ذكر چند مقدمه ضرورى است.<BR><BR>1 - همانطور كه اعتقاد به ظهور مهدى اختصاص به شيعيان نداشته و پيروان مذاهب ديگر اسلامى همانند شيعيان به اين اصل معتقد هستند، توجه به ملاحم و فتن نيز مخصوص شيعيان نيست علماى بزرگ اهل سنت نيز روايات فراوانى در اين زمينه نقل كرده‌‌اند. بعضى از كتب مهم اهل سنت كه اخبار ملاحم در ضمن آنها روايت‌‌شده به قرار ذيل است:<BR><BR>1 - درالمنثور 2- مستدرك حاكم 3- جمع الجوامع 4- كنرالعمال 5- مجمع الزوايد 6- عقدالدرر 7- حلية الاولياء 8-تذكرة القرطبى 9- مقدمه ابن خلدون 10- الخصائص الكبرى 11- ينابيع المودة 12- حليقة الابرار 13- صحيح بخارى 14- صحيح مسلم 15- سنن ابن ماجه 16- سنن ابى داود 17- سنن ترمذى به اضافه اينكه بعضى از علماء دانشوران اهل سنت در اين زمينه آثار مستقلى تاليف نموده‌‌اند چنانكه مؤلف كتاب «در جستجوى قائم عج‌‌» در تحقيقى ارزنده جمع آورى نموده تعداد پنج نفر از علماى اهل سنت در اين موضوع صاحب اثر مى‌‌باشند كه نام ايشان به اين قرار است.<BR><BR>1 - ملاجلال الدين سيوطى شافعى داراى سه كتاب به نامها:<BR><BR>«علامات المهدى‌‌» (6) ، «نبذة من علامات المهدى‌‌» (7) «البرهان فى علامة مهدى آخر الزمان‌‌» (8) مى‌‌باشد.<BR><BR>2 - ابن حجر هيثمى شافعى مكى داراى كتاب «علامات المهدى المنتظر» (9) 3 - ابن حجر هيثمى سعدى مصرى شافعى صاحب كتاب «حاشية على القول المختصر فى علامات المهدى المنتظر» (10)<BR><BR>4 - على بن حسام الدين متقى هندى مؤلف كتاب «البرهان فى علامات المهدى‌‌» (11) و كتاب «تلخيص البيان فى اخبار مهدى آخر الزمان‌‌» (12)<BR><BR>5 - ابن كمال پاشا حنفى صاحب كتاب «تلخيص البيان فى علامات مهدى آخر الزمان‌‌» (13) و تعداد ديگرى از بزرگان اهل سنت كه كتابهايى در موضوع ملاحم و فتن از خود به يادگار نهاده‌‌اند.<BR><BR>2 - بديهى است كه همه رواياتى كه در اين زمينه وارد شده از نظر اعتبار سندى در يك مرتبه نيستند پاره‌‌اى از علائم در تعداد فراوانى از روايات وارد شده به طوريكه مى‌‌توان گفت اخبارى كه بر آنها دلالت دارند در حد «تواتر» (14) يا بالاتر از حد تواتر هستند، و بعضى باخبر واحد «مستفيض‌‌» (15) به دست ما رسيده‌‌اند و برخى نيز با خبر واحد غير مستفيض نقل شده كه تعدادى از آنها نيز سندهاى معتبرى دارند. ما در آينده در ذيل هر يك از اين علائم اسناد آنها را به تفصيل نقد و بررسى خواهيم كرد.<BR><BR>3 - علائم ظهور را از جهات مختلفى مى‌‌توان تقسيم كرد ما به دو تقسيم كه در آيند مورد بحث‌‌خواهند بود اشاره مى‌‌كنيم:<BR><BR>الف ) علائم و نشانه‌‌هايى كه به زمان ظهور نزديك، و بعضى تقريبا متصل به آن هستند; و علائمى كه با زمان ظهور فاصله دارند.<BR><BR>ب ) علائم و نشانه‌‌هايى كه از روايات استفاده مى‌‌شود وقوع آنها حتمى است; و علائمى كه وقوع آنها حتمى نبوده بداء در آنها هست.<BR><BR>4 - اخبارى كه در زمينه علائم ظهور به دست ما رسيده از جهتى به گذشته‌‌هاى دور ارتباط دارند و از جهتى به آينده متصل مى‌‌باشند به لحاظ ظرف صدور و قائل متون اخبار، به گذشته مربوط مى‌‌شدند و به لحاظ زمان وقوع موضوعات خود با آينده مربوط مى‌‌شوند; و هر يك از اين دو جهت موجب مشكلاتى مى‌‌شود كه براى اعتماد به اين اخبار قبلا بايد اين مشكلات حل شود.<BR>زمان صدور و راويان اخبار<BR><BR>هر سخنى كه با واسطه به ما مى‌‌رسد تا زمانى كه به حد تواتر نرسد احتمال جعل و وضع در مورد آن معقول است‌‌به اضافه اينكه احتمال و وضع در اخبار مورد بحث ما از چند جهت قوى‌‌تر است.<BR><BR>1 - ايرن روايات درباره آينده سخن مى‌‌گويند و راوى مطمئن است معاصرين او و حتى چند نسل بعد از آنها نمى‌‌توانند بر جعلى بودن خبر واقف شوند.<BR><BR>2 - بسيارى از روايات اين باب با بيان رمزى و عبارات مبهم وارد شده و به همين جهت هركدام با وقايع و حوادث مختلفى قابل انطباق مى‌‌باشند و به همين دليل است كه نمى‌‌توان فهميد كه خبر جعلى است‌‌يا نه. و اين دو امر باعث مى‌‌شوند كه افراد دروغپرداز در جعل خبر جرات بيشترى پيدا كنند.<BR><BR>3 - بعضى از اين اخبار از وقايعى خبر مى‌‌دهند كه قبل از زمان ما اتفاق افتاده‌‌اند به همين جهت احتمال مى‌‌دهيم كه بعضى از راويان به هر دليل پس از وقوع آن حوادث، اين اخبار را جعل كرده و به راويان قبل از خود نسبت داده باشند.<BR><BR>اينها اشكالاتى است كه به خاطر ارتباط اين اخبار به گذشته با آن مواجهيم.<BR><STRONG><BR> <BR>ماهنامه موعود شماره7<BR><BR>پى‌‌نوشتها:</STRONG><BR><BR>1 - حقيقت اين است كه تاريخ نام تعداد بيشترى از اجداد حضرت مهدى (عج) را حفظ كرده است ولى از رسول مكرم اسلام روايت‌‌شده كه فرمود: «اذا بلغ نسبى الى عدنان فامسكوا» و شماره پدران آن حضرت تا عدنان بيست و يك نفر است كه اگر با عدد ده (شماره اجداد حضرت مهدى تا پيامبر اكرم‌‌» جمع شود عدد سى و يك بدست مى‌‌آيد.<BR><BR>2 - «ملاحم‌‌» جمع «ملحمه‌‌» و در لغت‌‌به معناى جنگ بزرگ و حماسه عظيم است. اما در اصطلاح به فتنه‌‌ها و آشوبهاى آخرالزمان اطلاق مى‌‌شود.<BR><BR>3. «فتن‌‌» نيز جمع «فتنه‌‌» به معناى آزمايش، بلا و محنت، آشوب، اختلاف آرا و عقايد و جنگ و خونريزى است.<BR><BR>4 - الذريعه ، ج 22، ص 90-187 .<BR><BR>5 - همان، ج 16، ص 3-112.<BR><BR>6 - در جستجوى قائم (عج) ، ص 54، رديف 233.<BR><BR>7 - همان ، ص 72، رديف 398.<BR><BR>8 - همان ، ص 34، رديف 80.<BR><BR>9 - همان ، ص 54، رديف 236.<BR><BR>10- همان ، ص 39، رديف 122.<BR><BR>11 - همان ، ص 33، رديف 79.<BR><BR>12 - همان، ص 38، رديف 114<BR><BR>13 - همان، ص 38، رديف 115.<BR><BR>14 - خبر «متواتر» در اصطلاح به خبرى اطلاق مى‌‌شود كه راويان آن از نظر تعداد به حدى برسند كه عادتا اتفاق آنها بر كذب محل باشد و اين خصوصيت در همه طبقات راويان وجود داشته باشد. ر.ك: العاملى، زين‌‌الدين (الشهيد الثانى)، الدراية فى علم مصطلح الحديث، نجف، مطبقه النعمان، ص 12.<BR><BR>15 - خبر «مستفيض‌‌» خبرى است كه روايان آن را طبقه از 3 نفر (بنابر قول مشهور) و يا 2 نفر (بنابر قول ديگر) بيشتر باشند. ر. ك: العاملى، زين‌‌الدين (الشهيد الثانى) همان، ص 16.</DIV></TD></TR></TBODY></TABLE> Thu, 19 Nov 2009 09:57:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=117 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-117.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-107.aspx <br /><table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td width="100%" class="contentheading"></td><td align="right" width="100%" class="buttonheading"><br /></td><td align="right" width="100%" class="buttonheading"><br /></td></tr></tbody></table><table class="contentpaneopen"><tbody><tr><td valign="top" class="createdate" colspan="2"><br /></td> </tr> <tr> <td valign="top" colspan="2"> <strong>قسمت اول </strong><br /> <br /> <div align="justify">محمدرضا جباران<br />يكى از موضوعاتى كه از ديرباز ذهن بشر را به خود مشغول داشته اعتقاد به مصلح كل است. اينكه زندگى اجتماعى در اين جهان با تمام ظلم‌‌ها، ستم‌‌ها و نابرابرى‌‌ها; با تمام بهره‌‌دهى‌‌ها و بهره‌‌كشى‌‌ها; با تمام تفاوت‌‌هاى نابحق بين طبقات اجتماعى سرانجام خوبى خواهد داشت; و در نهايت كسى پيدا خواهد شد كه به تمام اين نابرابرى‌‌ها و ظلم‌‌هاپايان دهد و حق هر كسى را به او بدهد، و تمام آحاد جامعه در سايه حكومت عادلانه او با آسايش خاطر زندگى كنند و از رنج‌‌ستم و برترى‌‌طلبى و زياده خواهى طبقات خاص آسوده باشند، تمام قوا و نيروهاى انسانى به جاى اينكه صرف درگيريهاى ناشى از تجاوزات و تعارضات برخواسته از فزون خواهى‌‌ها شود در راه رشد و شكوفايى استعدادهاى انسان و هموار كردن راه كمال او به كار گرفته شود; از جمله مسائلى است كه اعتقاد به آن همزمان با پيدايش اولين اجتماعات بشرى پيدا شد، و هر مكتب و مرامى به تناسب تعاليم خود طرحى از اين زندگى مطلوب ارائه و شخصى را به عنوان مصلح معرفى كرده است.<br /><br />تا آنجا كه ستون موجود اديان مختلف نشان مى‌‌دهد اسلام روشن‌‌ترين طرح از اصلاح نهائى جهان را ارائه كرده است. در اين طرح شخص مصلح شناخته شده، با اصل و نسب معلوم، داراى يارانى با تعداد معلوم، با برنامه‌‌اى مدون و مشخص مى‌‌باشد.<br /><br />اكنون طبق اخبار صحيح و مستند ما مى‌‌دانيم نام آن بزرگ مصلح چيست، پدرش كيست، مادرش كيست و اجدادش را به ترتيب تا جد سى‌‌و يكم (1) مى‌‌شناسيم، و درباره اكثر آنها اطلاعات دقيقى در دست داريم كه تمام گفته‌‌ها و كرده‌‌هاى مهم و بسيارى از امور جزئى زندگى ايشان را از زمان تولد تا لحظه وفات منعكس نموده است.<br /><br />ما مى‌‌دانيم او در چه سالى، چه ماهى و چه روزى متولد شده; چند سال به صورت عادى زندگى كرده، در چه سالى غايب شده و با چه كسانى در ارتباط بوده است.<br /><br />تنها نكته‌‌اى كه در اين طرح تا حدودى مبهم مانده و به طور دقيق مشخص نشده زمان ظهور مصلح است; البته اين ابهام اگر با كليت طرح سنجيده شود از نقاط قوت و كمال آن به حساب مى‌‌آيد. زيرا ممكن است قصور ذاتى يك عضو از يك مجموعه لازمه كمال محموعه باشد. آرى عدم اطلاع دقيق از زمان ظهور هر چند به خودى خود نقص و نارسايى است ولى در مقايسه با طرح جامع اصلاح نهايى امرى ضرورى و اجتناب ناپذير است.<br /><br />توضيح اينكه: اعتقاد به ظهور مصلح داراى دو اثر متفاوت در دو قطب اجتماع بشرى است; از طرفى موجب نشاط و زنده شدن روح اميد در قطب محروم و ستمديده جامعه مى‌‌شود و از طرفى مايه هراس و وحشت طبقه ستمگر و بهره‌‌كش مى‌‌باشد.<br /><br />اعتقاد به ظهور مصلح در صورتى مى‌‌تواند اين دو نقش مهم را ايفا كند و طبقه محروم را در مقابل بهره‌‌كشان و ستمگران روى پا نگهدارد كه وقوعش در هر روز و هر ساعت ممكن باشد. ولى اگر تاريخ ظهور معلوم باشد نسلهايى كه عمر خود را متصل به آن زمان نمى‌‌دانند خود به خود از شعاع تاثير اين اعتقاد خارج، ستمكشان نااميد و ستمگران بى‌‌پروا مى‌‌شوند. و بديهى است كه طرحى با اين اهميت نمى‌‌تواند تنها در يك نصل مؤثر باشد بلكه بايد به گونه‌‌اى باشد كه هر كس در هر عصر و زمانى خود را در شعاع ظهور بداند. به همين جهت در اسلام همه ابعاد اصلاح جهانى آخر الزمان با دقت مشخص شده ولى زمان هظور در هاله‌‌اى از ابهام باقى مانده است.<br /><br />و درست‌‌به همين دليل از فرداى غيبت‌‌شيعيان در انتظار فرج بوده‌‌اند و مردم هر دوره‌‌اى خود را مردم آخر الزمان مى‌‌پنداشته‌‌اند.<br /><br />بنابراين ابهام ظهور فرج از بعد زمانى و عدم اطلاع از زمان دقيق آن يك ضرورت غير قابل اجتناب است ولى علاقه شديد مردم به اين موضوع از يك جهت و اهتمام معصومين(ع) به طرح اين مساله در جامعه از جهتى ديگر باعث‌‌شده كه همزمان با طرح اصل مساله اصلاح براى تعيين اجمالى زمان ظهور علائم و نشانه‌‌هايى بيان شود.<br /><br />علما و انديشمندان اين علائم را جمع كرده و تحت عناوين «علائم ظهور» و يا «ملاحم‌‌» (2) و «فتن‌‌» (3) تدوين نموده‌‌اند. به طورى كه مرحوم «شيخ آغابزرگ طهرانى‌‌» در كتاب «الذريعه‌‌» جمع آورى كرده است تنها علماى شيعه 42 كتاب تحت عنوان «ملاحم‌‌» (4) كتاب تحت عنوان «فتن‌‌» (5) و سه كتاب تحت عنوان «علائم الظهور» به رشته تحرير آورده‌‌اند كه بسيارى از آنها توسط اصحاب ائمه و در قرون اوليه اسلام تاليف شده است.<br /><br />اين، تعداد كتبى است كه مستقلا در اين موضوع نگاشته شده و گرنه در بسيارى از كتب روايى و كلامى شيعه و حتى در كتب تاريخ براى اين منظور بابى در نظر گرفته شده است.<br /><br />ما در اين بحث‌‌برآنيم تا سيرى اجمالى در نشانه‌‌هاى ظهور داشته باشيم ولى قبل از ورود به اصل بحث و بررسى اين نشانه‌‌ها ذكر چند مقدمه ضرورى است.<br /><br />1 - همانطور كه اعتقاد به ظهور مهدى اختصاص به شيعيان نداشته و پيروان مذاهب ديگر اسلامى همانند شيعيان به اين اصل معتقد هستند، توجه به ملاحم و فتن نيز مخصوص شيعيان نيست علماى بزرگ اهل سنت نيز روايات فراوانى در اين زمينه نقل كرده‌‌اند. بعضى از كتب مهم اهل سنت كه اخبار ملاحم در ضمن آنها روايت‌‌شده به قرار ذيل است:<br /><br />1 - درالمنثور 2- مستدرك حاكم 3- جمع الجوامع 4- كنرالعمال 5- مجمع الزوايد 6- عقدالدرر 7- حلية الاولياء 8-تذكرة القرطبى 9- مقدمه ابن خلدون 10- الخصائص الكبرى 11- ينابيع المودة 12- حليقة الابرار 13- صحيح بخارى 14- صحيح مسلم 15- سنن ابن ماجه 16- سنن ابى داود 17- سنن ترمذى به اضافه اينكه بعضى از علماء دانشوران اهل سنت در اين زمينه آثار مستقلى تاليف نموده‌‌اند چنانكه مؤلف كتاب «در جستجوى قائم عج‌‌» در تحقيقى ارزنده جمع آورى نموده تعداد پنج نفر از علماى اهل سنت در اين موضوع صاحب اثر مى‌‌باشند كه نام ايشان به اين قرار است.<br /><br />1 - ملاجلال الدين سيوطى شافعى داراى سه كتاب به نامها:<br /><br />«علامات المهدى‌‌» (6) ، «نبذة من علامات المهدى‌‌» (7) «البرهان فى علامة مهدى آخر الزمان‌‌» (8) مى‌‌باشد.<br /><br />2 - ابن حجر هيثمى شافعى مكى داراى كتاب «علامات المهدى المنتظر» (9) 3 - ابن حجر هيثمى سعدى مصرى شافعى صاحب كتاب «حاشية على القول المختصر فى علامات المهدى المنتظر» (10)<br /><br />4 - على بن حسام الدين متقى هندى مؤلف كتاب «البرهان فى علامات المهدى‌‌» (11) و كتاب «تلخيص البيان فى اخبار مهدى آخر الزمان‌‌» (12)<br /><br />5 - ابن كمال پاشا حنفى صاحب كتاب «تلخيص البيان فى علامات مهدى آخر الزمان‌‌» (13) و تعداد ديگرى از بزرگان اهل سنت كه كتابهايى در موضوع ملاحم و فتن از خود به يادگار نهاده‌‌اند.<br /><br />2 - بديهى است كه همه رواياتى كه در اين زمينه وارد شده از نظر اعتبار سندى در يك مرتبه نيستند پاره‌‌اى از علائم در تعداد فراوانى از روايات وارد شده به طوريكه مى‌‌توان گفت اخبارى كه بر آنها دلالت دارند در حد «تواتر» (14) يا بالاتر از حد تواتر هستند، و بعضى باخبر واحد «مستفيض‌‌» (15) به دست ما رسيده‌‌اند و برخى نيز با خبر واحد غير مستفيض نقل شده كه تعدادى از آنها نيز سندهاى معتبرى دارند. ما در آينده در ذيل هر يك از اين علائم اسناد آنها را به تفصيل نقد و بررسى خواهيم كرد.<br /><br />3 - علائم ظهور را از جهات مختلفى مى‌‌توان تقسيم كرد ما به دو تقسيم كه در آيند مورد بحث‌‌خواهند بود اشاره مى‌‌كنيم:<br /><br />الف ) علائم و نشانه‌‌هايى كه به زمان ظهور نزديك، و بعضى تقريبا متصل به آن هستند; و علائمى كه با زمان ظهور فاصله دارند.<br /><br />ب ) علائم و نشانه‌‌هايى كه از روايات استفاده مى‌‌شود وقوع آنها حتمى است; و علائمى كه وقوع آنها حتمى نبوده بداء در آنها هست.<br /><br />4 - اخبارى كه در زمينه علائم ظهور به دست ما رسيده از جهتى به گذشته‌‌هاى دور ارتباط دارند و از جهتى به آينده متصل مى‌‌باشند به لحاظ ظرف صدور و قائل متون اخبار، به گذشته مربوط مى‌‌شدند و به لحاظ زمان وقوع موضوعات خود با آينده مربوط مى‌‌شوند; و هر يك از اين دو جهت موجب مشكلاتى مى‌‌شود كه براى اعتماد به اين اخبار قبلا بايد اين مشكلات حل شود.<br /><br />زمان صدور و راويان اخبار<br />هر سخنى كه با واسطه به ما مى‌‌رسد تا زمانى كه به حد تواتر نرسد احتمال جعل و وضع در مورد آن معقول است‌‌به اضافه اينكه احتمال و وضع در اخبار مورد بحث ما از چند جهت قوى‌‌تر است.<br /><br />1 - ايرن روايات درباره آينده سخن مى‌‌گويند و راوى مطمئن است معاصرين او و حتى چند نسل بعد از آنها نمى‌‌توانند بر جعلى بودن خبر واقف شوند.<br /><br />2 - بسيارى از روايات اين باب با بيان رمزى و عبارات مبهم وارد شده و به همين جهت هركدام با وقايع و حوادث مختلفى قابل انطباق مى‌‌باشند و به همين دليل است كه نمى‌‌توان فهميد كه خبر جعلى است‌‌يا نه. و اين دو امر باعث مى‌‌شوند كه افراد دروغپرداز در جعل خبر جرات بيشترى پيدا كنند.<br /><br />3 - بعضى از اين اخبار از وقايعى خبر مى‌‌دهند كه قبل از زمان ما اتفاق افتاده‌‌اند به همين جهت احتمال مى‌‌دهيم كه بعضى از راويان به هر دليل پس از وقوع آن حوادث، اين اخبار را جعل كرده و به راويان قبل از خود نسبت داده باشند.<br /><br />اينها اشكالاتى است كه به خاطر ارتباط اين اخبار به گذشته با آن مواجهيم.<br /><br /><br /> <p align="justify" dir="rtl"><strong><font color="#cc0000"><span>ماهنامه موعود شماره 7</span></font></strong></p><br /><strong><br />پى‌‌نوشتها:</strong><br />1 - حقيقت اين است كه تاريخ نام تعداد بيشترى از اجداد حضرت مهدى (عج) را حفظ كرده است ولى از رسول مكرم اسلام روايت‌‌شده كه فرمود: «اذا بلغ نسبى الى عدنان فامسكوا» و شماره پدران آن حضرت تا عدنان بيست و يك نفر است كه اگر با عدد ده (شماره اجداد حضرت مهدى تا پيامبر اكرم‌‌» جمع شود عدد سى و يك بدست مى‌‌آيد.<br /><br />2 - «ملاحم‌‌» جمع «ملحمه‌‌» و در لغت‌‌به معناى جنگ بزرگ و حماسه عظيم است. اما در اصطلاح به فتنه‌‌ها و آشوبهاى آخرالزمان اطلاق مى‌‌شود.<br /><br />3. «فتن‌‌» نيز جمع «فتنه‌‌» به معناى آزمايش، بلا و محنت، آشوب، اختلاف آرا و عقايد و جنگ و خونريزى است.<br /><br />4 - الذريعه ، ج 22، ص 90-187 .<br /><br />5 - همان، ج 16، ص 3-112.<br /><br />6 - در جستجوى قائم (عج) ، ص 54، رديف 233.<br /><br />7 - همان ، ص 72، رديف 398.<br /><br />8 - همان ، ص 34، رديف 80.<br /><br />9 - همان ، ص 54، رديف 236.<br /><br />10- همان ، ص 39، رديف 122.<br /><br />11 - همان ، ص 33، رديف 79.<br /><br />12 - همان، ص 38، رديف 114<br /><br />13 - همان، ص 38، رديف 115.<br /><br />14 - خبر «متواتر» در اصطلاح به خبرى اطلاق مى‌‌شود كه راويان آن از نظر تعداد به حدى برسند كه عادتا اتفاق آنها بر كذب محل باشد و اين خصوصيت در همه طبقات راويان وجود داشته باشد. ر.ك: العاملى، زين‌‌الدين (الشهيد الثانى)، الدراية فى علم مصطلح الحديث، نجف، مطبقه النعمان، ص 12.<br /><br />15 - خبر «مستفيض‌‌» خبرى است كه روايان آن را طبقه از 3 نفر (بنابر قول مشهور) و يا 2 نفر (بنابر قول ديگر) بيشتر باشند. ر. ك: العاملى، زين‌‌الدين (الشهيد الثانى) همان، ص 16.</div></td></tr></tbody></table><br /> Thu, 19 Nov 2009 09:43:02 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=107 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-107.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-106.aspx <H1 class=title> </H1> <DIV id=content> <DIV class=node> <DIV class=info><SPAN class=terms><A href="http://www.porsojoo.com/fa/node/fa/taxonomy/term/387"><FONT color=#3399cc>فرهنگ مدرنیته (پسا مدرن)</FONT></A> | <A href="http://www.porsojoo.com/fa/node/fa/taxonomy/term/497"><FONT color=#3399cc>امام مهدي (ع) - مکتب مهدویت</FONT></A></SPAN></DIV> <DIV class=content> <TABLE class=book_info border=1> <TBODY><FONT color=#3399cc></FONT></TBODY></TABLE> <P><FONT color=#3399cc><SPAN class=ArticleTitle></SPAN><BR><SPAN class=ArticleWriter></SPAN></FONT></P> <P>عنوان «غرب و آخرالزمان» بلافاصله دو موضوع مرتبط اما مجزا را متبادر به ذهن می‌سازد و این سؤال را در ذهن شنونده ایجاد می‌کند که منظور گوینده کدام یک از این دو موضوع است و یا این مقاله کدامین موضوع را مورد بررسی و مطالعه قرار داده است؛ اول، مفهوم و مصداق آخرالزمان در فرهنگ و ادب غربی (غرب مسیحی) و دوم، رویکرد غرب به موضوع آخرالزمان‌ در عصر حاضر.<BR>موضوع اول نگاه و نگرش حاکم و منتشر در ادب و ادبیات مذهبی غرب را دربارة «آخرالزمان، منجی‌گرایی و موعودگرایی» مورد مطالعه قرار می‌دهد و ویژگی‌های کلامی، تاریخی و گاه اجتماعی این بحث را در میان منابع و سابقه مذهبی غرب جست‌وگو می‌کند در حالی که در موضوع دوم جنبه و وجه اجتماعی و سیاسی پررنگ‌تر از وجه کلامی و تاریخی موضوع خود را می‌نماید.<BR>آنچه این مقاله بر محور و بنیاد آن استوار شده وجه دوم، یعنی رویکرد غرب در عصر و شرایط حاضر به موضوع و مفهوم آخرالزمان و جست‌وجوی علت و انگیزه مخفی پشت این رویکرد است.<BR>اگر چه باور به موضوع آخرالزمان و انتظار ظهورمنجی همواره جزء لاینفک حیات فرهنگی و مذهبی عموم ملل جهان و از جمله غرب مسیحی بوده و مشرب‌های مختلف مذهبی علی‌رغم گوناگونی ادبیات و برداشت‌ها به نحوی بر این نکته تأکید داشته و آن را در میان خود زنده نگه داشته‌اند و بر این باورند که در موقعیت و زمانی خاص در آخرالزمان مردی برای رهایی بخشی انسان از عسرت و بحران و آلودگی ظهور خواهد کرد، لیکن مجموعه‌ای از حوادث و عوامل آشکار و نهان از نیمه دوم قرن بیستم میلادی باب گفت‌وگوی گسترده در این باره را گشود و سبب شد تا منابع، آرا و ادبیات موجود اما مسکوت و خاموش و مهجور در صورت‌های مختلف تجدید حیات بیابند و موجب بروز رویکرد جدید و بالنده به موضوع آخرالزمان و منجی‌گرایی شوند. این توجه و رویکرد محدود و منحصر به غرب مسیحی (ساکنین امریکا و اروپای غربی) نبود بلکه به صورت‌های مختلف تجلی و مصادیق این توجه و رویکرد را در اقصا نقاط عالم و از جمله شرق اسلامی نیز می‌توان ملاحظه کرد.<BR>تحولات مختلف و چند وجهی (سیاسی، اقتصادی، فرهنگی، اجتماعی و در عرصة طبیعت) نه تنها مسبب طرح مباحثی چون: آخرالزمان، پایان تاریخ، آینده جهان، حکومت جهانی و جهان آینده و ضرورت آمادگی برای استقبال از منجی موعود شد بلکه، موجب بروز:<BR>1. ادبیات مخصوص این عناوین در «سینمای غرب»،<BR>2. توسعه شبکه‌های رادیویی و تلویزیونی مذهبی به قصد گفت‌وگو دربارة ظهور منجی،<BR>3. توسعه فعالیت‌های تبلیغی و تبشیری مذهبی با نگرش به آخرالزمان،<BR>4. ظهور آموزه‌های آخرالزمانی و مذهبی در ادبیات سیاسی سیاستمداران غربی،<BR>و بالاخره؛<BR>5. بروز موج گرایش به منجی‌گرایی و ادبیات انتظار در میان عموم ملل و نحل منتشر در جغرافیای خاکی جهان شد.<BR>عموم پژوهشگرانی که موضوع بروز بنیادگرایی در غرب و به ویژه امریکا را (طی دهه‌های 60 و 70 میلادی به بعد) مورد مطالعه قرار می‌دهند به خوبی واقف به نحوة بسط و بروز بنیادگرایی در سینما، رسانه‌های عمومی و فعالیت‌های اجتماعی و حتی سیاسی در غرب هستند. جریانی که طی همین مقاله مصادیق و آمار فراوان آن مطرح و بررسی می‌شود.<BR>صرف‌نظر از رویکرد جدید و جدی غرب -به صورت عام- و مستکبرین پشت پرده -به صورت خاص- به این موضوع، امروزه شاهد گفت‌وگوی وسیع از آخرالزمان و قریب‌الوقوع بودن ظهور منجی آخرالزمان در میان سایر ملل و از جمله شرق اسلامی نیز هستیم چنانکه در ایران اسلامی، طی ده سال اخیر، بیش از تمامی ادوار گذشته باب گفت‌وگو از این موضوع باز شده و آثار فراوانی نیز منتشر شده است؛ اما چرا این همه گفت‌وگو؟</P> <P><SPAN class=ArticleH1>عوامل مؤثر در بسط گفت‌وگو از آخرالزمان</SPAN><BR>عواملی چند در بسط گفت‌وگو و کنکاش همه جانبه دربارة آخرالزمان، ظهور منجی، کیفیت ظهور و پیامدهای آن مؤثر است. چند وجهی بودن این امر، آن را نسبت با سایر موضوعات و مباحث متفاوت می‌سازد.<BR>در میان جملة عوامل، از «مشیت خداوندی» و وقت گشوده شده نباید غفلت کرد. شاید سایر عوامل به تبع این امر حادث شده‌اند. وقت همان بخت است. «دولت بیدار» جناب حافظ شیرازی که وقتی روی می‌نماید، همه موانع را دور می‌سازد، نا ممکن‌ها را ممکن می‌سازد، شرایط موافق را ایجاد می‌کند و قلب‌ها را مساعد همراهی می‌کند.<BR>نباید از نظر دور داشت که «انتظار» ذاتی وجود آدمی است و امر مشترک میان عموم ملل است که خارج از ظرف زمان و مکان به عنوان محرکی قوی انسان را متوجه و متذکر «آینده» و ضرورت «نیل به کمال» می‌سازد. از همین روست که وجوه مختلف آن را در میان آثار فرهنگی همه اقوام می‌توان ملاحظه کرد لیکن گاه غفلت چون خاکستری آن را می‌پوشاند و وقتی دیگر حوادث و شرایطی آن را چون اخگری سرخ نمایان می‌سازد. با تذکر دربارة این موضوع عوامل زیر را برای کنار رفتن این خاکستر و گرد و غبار می‌توان برشمرد:<BR>1. ظهور تمام قد بحران و بن‌بست در مناسبات فردی و جمعی مردم.<BR>2. ورود به هزارة جدید و احیای اندیشة هزاره‌گرایانه.<BR>3. رویکرد گستردة ساکنان غرب به معنا، مذهب و منجی‌گرایی.<BR>4. ظهور مصادیق پیشگویی‌های پیشینیان دربارة عصر ظهور در عرصه‌های مختلف.<BR>5. گفت‌وگو از پایان تاریخ در مطالعات اجتماعی- سیاسی.<BR>6. مشیت الهی و... .<BR>عوامل دیگری را به این مجموعه می‌توان افزود. هر یک از این عناوین به تدریج مورد بررسی قرار خواهد گرفت اما پیش از هر گفت‌وگو می‌بایست از خود «گفت‌وگو از پایان» پرسش کرد و به این سؤال جواب داد که چرا انسان این‌گونه ازپایان پرسش می‌کند، و منشأ این سؤال کجاست؟</P> <P><SPAN class=ArticleH2>1. ظهور تمام‌قد بحران و بن‌بست</SPAN><BR>پرسش از سرانجام و پایان سیر و سفر دراز انسان در عرصة زمین و گسترة تاریخ، متقدم، پرسابقه و ذاتی وجود بشر است. به همان سان که انسان از «مبدأ» می‌پرسد از «مقصد و پایان» نیز پرسش می‌کند.<BR>اساطیر و ادیان هر کدام به نوعی پاسخگوی این سؤال ناگزیر بوده‌اند. این عبارت ترجمة شاعرانه و زیبایی نزد مولوی دارد:<BR>از کجا آمده‌ام، آمدنم بهر چه بود<BR>به کجا می‌روم آخر ننمایی وطنم؟<BR>این پرسش و پاسخ ناظر بر دو وجه است. وجهی ناظر بر سرانجام غایی آمد و شد انسان در عرصة زمین است. رازی ناگشوده و سر به مُهر که به قول حکیم طوسی ـ فردوسی ـ دست‌یابی به پاسخ مناسب مشروط به گذر از نشئه دنیا و نیل به نشئه آخرت است.<BR>همـه تـا در آز رفتـه فـراز<BR>به کس وا نشد این در راز باز<BR>به رفتن مگر بهتر آیدت جای<BR>چو آرام‌گیری به دیگر سرای<BR>این پرسش ذاتی برخاسته از روح بی‌قرار آدمی است که هماره سر در پی کشف راز هستی دارد و همین جستجو و تمنا او را از سایر موجودات متمایز می‌سازد و به عنوان جوینده و کاشف راز معرفی می‌نماید. تلاش و مجاهدة متفکران و بزرگان اهل معرفت هماره مصروف نیل به راز بزرگ هستی، پرسش از وجود و حقیقت هستی است.<BR>اما در وجه دوم، این پرسش متوجه سرانجام زندگی در عرصة خاک، فصل پایانی حیات و آخرین مرحله از زیستن در زمین (در دو وجه شخصی و عمومی) قبل از ورود به عالم آخرت است.<BR>چنانکه اشاره شد «بینش اساطیری» به نحوی و «ادیان، ملل و مذاهب آسمانی» به نحوی و «نحله‌ها و فرق غیردینی» نیز به نحو دیگر سعی در پاسخگویی به این پرسش‌ها داشته‌اند چنانکه هر یک «تصویری» از «آینده» را برای پیروان خود ترسیم نموده و ویژگی‌های آن را برشمرده‌اند.<BR>امهات منابع فرهنگی و دینی شرقی ـ به ویژه اسلامی ـ ناظر بر پاسخ حقیقی به «پرسش انسان» است. پرسش از حقیقت هستی، راز هستی و بالاخره سرانجام آمدن و شدن، پاسخ دین به این پرسش عاری و پیراسته از «خودباوری»، «نیست انگاری» و «رویکرد به دنیا» است.<BR>این پرسش متعلق به انسانی است که «متذکر مرگ» است و در امان از آلودگی به زندگی‌ای مملو از غفلت و رفاه، او که رویی به قبرستان و نگاهی به مرگ دارد و در مجاهدتی بزرگ در پی جستن راهی برای رویارو شدن با مرگ، کشف راز و نیل به رستگاری است.<BR>در عصری که بشر مبتلای خودبنیادی است و خود را «فعّال ما یشاء» می‌شناسد و مستغنی از کلام آسمانی، از این پرسش خبری نیست و در مقابل گریز و غفلت از این پرسش از سر و روی انسان می‌بارد. همه آنچه پیرامون او را گرفته نیز به نحوی بر گسترة غفلت او از «مرگ» می‌افزاید. به قول استاد سید احمد فردید، «زندگی مرگ‌آلودی که انسان در آن گورستان را فراموش می‌کند1»، «این زندگی منتهی به لذت‌پرستی، ارادة معطوف به قدرت به مرض و بیماری می‌انجامد»2. در این نوع از زندگی که تمامیت «تاریخ غرب» را جلوه‌گر می‌سازد، انسان در پی رفاه و غافل از مرگ است. سیری تمام در ظاهر و ظاهرپرستی و رفت‌وآمدی تمام در باطل.<BR>این جمله شگفت استاد فردید، پرده از واقعیتی شگفت‌تر نیز بر می‌دارد: در این وضع و تاریخ، مستضعف نیز می‌خواهد جای زندگی مرفه و مرضناک بورژوازی را بگیرد. گوئیا گوی سبقت را همگان از هم می‌ربایند.<BR>در این نحوه از «زندگی کثیف»، همة «نگرانی» روح که حاصل دریدن پرده غفلت و پندار است، مبدل به «دغدغه و خلجان نفسانی» می‌شود. و همة همّ انسان مصروف دنیا و «عمل» بی‌فکر و ذکر برای تصرف و تملک دنیا.<BR>هیهات که «شرق» و «انسان شرقی» در وقت غلبه، سیطره پررنگ «تاریخ غربی» در سایه و حاشیه فرو رفته است. انسان شرقی هم دیگر شناسای شرق نیست. در غفلت از حقیقت شرق و دینداری سر در پی رفاه و مدرنیته و دنیامداری گذراده است و به تبع روشنفکران و فراماسونرها و اولاد اسرائیل، دریافت‌ها و معارف دینی را با ادب و ادبیات غربی ترجمه می‌کند؛ جملگی را سکولاریزه می‌سازد، دنیوی می‌کند، ترجمه‌ای دنیوی و صرفاً این جهانی از دین و اقوال اولیای دین ارائه می‌دهد تا با آسودگی خاطر سیر در «فرهنگ و مدنیت» غربی کند.<BR>در چنین وضعی انسان شرقی در غفلت تام، جملة مفاهیم دینی را از درون تهی و معادل نفسانی و شیطانی غربی را بر آن حقایق اصیل پوشاند و دست آخر خود را به ظاهری بدون باطن دلخوش می‌سازد.<BR>به اقتضای این تاریخ و حسب غفلت از تفکر و تأمل دربارة امور کلی، انسان غربی مشغول و مبتلا به امور جزئی شد و تلاشی پیگیر و لاینقطع را برای نیل به قدرت، بهشت زمینی و آبادانی دنیا آغاز کرد. تا آنجا که این میل نفسانی در «مرکز توجه» او قرار گرفت و به تبع این وضع، نزاع قدرت‌طلبانه برای تغییر عالم و تصرف در زمین در گرفت و شاید بتوان این عصر را با عنوان «عصر جدال و رقابت ایدئولوژی‌ها»3 شناخت که در عصر مدرن در قالب کلکسیون و مجموعه‌ای از دستورالعمل‌های سیاسی اجتماعی ـ بریده و منقطع از تفکر و دین ـ در اندیشه و هوای تغییر جهان ارائه شدند. طی پنج قرن گذشته و پس از رنسانس در اروپا ـ و دویست سال اخیر در شرق و سرزمین‌های اسلامی تمامی همّ انسان معطوف به انکار ساحت معنوی و عرشی عالم شده است. همه چیز در یک نسبیت انگاری (relitivism) وحشتناک فراموش شده است. هیچ چیز قابل اطمینان و یقینی جز اراده و اهوای نفسانی انسان وجود ندارد4.<BR>سوسیالیسم، فاشیسم، ناسیونالیسم، لیبرالیسم و سوسیال دموکراسی، جملگی به عنوان ایدئولوژی‌های مبتنی بر تفسیر اومانیستی و انسان مداری از عالم و آدم، بارزترین دستورالعمل‌های سیاسی و اجتماعی قرون جدید را پیشنهاد و سال‌های متمادی بشر مفلوک را به خود مشغول کردند. جملة این ایدئولوژی‌ها به قول «مارکس»‌ با هدف تغییر جهان پای در میدان گذاردند و میدان پرکشمکش و پرغوغایی را ایجاد کردند5.<BR>سلب حیثیت معنوی از هستی در تاریخ جدید غربی، انسان را از «تعهد دینی» آزاد ساخت لیکن سرگشتگی و حیرانی را روزیِ او ساخت تا در اشتغال بی‌وقفه در «سیاست، توسعه، مدرنیته و نزاع بی‌پایان قدرت‌طلبانه» همه هستی و سرمایه‌های وجود خود را از دست بدهد.<BR>با مطالعه‌ای ساده در تاریخ ایدئولوژی می‌توان دریافت که ارمغان جملة ایدئولوژی‌ها در چهار عبارت ساده: بازی سیاسی، تلاش برای توسعه، شهوت مدرنیته و بالاخره نزاع بی‌پایان برای قدرت بیشتر خلاصه می‌شود.<BR>این همه به معنی اشتغال مداوم به «عمل»، بدون اتکا به «نظر» و نوعی عمل‌زدگی (پراگما‌تیسم) بی‌وقفه بود که طریق هرگونه آگاهی و معرفت از طریق تفکر و دین را برای انسان سد کرد.<BR>شاید به همین جهت است که انسان علی‌رغم دست‌یابی به تکنیک و تکنولوژی، همه آرامش جان را از دست داده است. این سخن ناظر بر تأیید و تأکید بی‌عملی و «انفعال» نیست. عمل در تاریخ بحران‌زده غربی، ناظر بر هیچ حکمت، دین و حتی فلسفه به معنی اصیل لفظ نیست. این عمل، متکی به صورتی و سایه‌ای از تفکر فلسفی یعنی ایدئولوژی (غاصب دین و حکمت) عین ظهور امارگی نفس است. ورنه از دوران کهن و در میان متقدمین از میان فلاسفه، «سیاست مدینه» به عنوان «حکمت عملی»‌ با تکیه بر حکمت نظری امر تدبیر در امور ملکی و تنظیم مناسبات و معاملات مردم را عهده‌دار بوده است. در واقع همراهی و پیوستگی تمام میان عمل و نظر به تمامی اعمال معنی و سمت و سوی متعالی و حکیمانه می‌بخشید و مانع از ظهور و بروز آمادگی و در نتیجه اغتشاش و بحران مناسبات می‌شد.<BR>«ایدئولوژی» به عنوان نظام‌نامه و پشتوانة ضعیف، نفسانی و سست عمل در تاریخ معاصر، متکی به خودبنیادی است. از این رو، این عمل‌، ره به دیاری روشن و سرانجامی میمون نمی‌پوید. به عبارتی این عمل، عمل علی‌(ع)6 و انبیای عظام الهی نیست که مترادف با «طاعت» باشد. تکیه‌گاه عمل ـ اطاعت و بندگی ـ در حوزه معارف دینی دیانت و معرفت است و از همین منظر، تجلی بندگی در عمل فردی و جزئی، منجر به ظهور «عبودیت» و «ارادة معطوف به حق» می‌شود.<BR>حسب سنت لایتغیر هستی7، عمل متکی به ایدئولوژی بریده از دیانت، عین انانیت و خودبنیادی است و بحران نتیجة قطعی و محتوم آن.8<BR>حاصل محتوم ایدئولوژی به هر نحو و صرف‌نظر از عنوان و مبدع آن، «ارادة معطوف به قدرت»، امپریالیسم و استکبار ورزی است. خواه در هیتلر ظهور کند و یا موسولینی و یا کاپیتال دموکراسی امریکایی.</P> <P><SPAN class=ArticleH2>عوامل مؤثر در تحولات اجتماعی غرب و شروع تاریخ جدید:</SPAN><BR>• جنگ‌های صلیبی<BR>• فتح اندلس<BR>• کشف قاره امریکا<BR>1517 ـ 1492<BR>نتیجه:<BR>•احیاء‌ منابع کهن فلسفی یونان<BR>• مشاهده تجربه پیشرفت مسلمین<BR>• شکل‌گیری بوژروازی<BR>• ایجاد انگیزه برای تغییر<BR>نتیجه:<BR>• جنبش عقلی رنسانس 1700ـ1400<BR>• جنبش امانیسم 1517ـ1469<BR>• پروتستانتیزم 1564ـ1517<BR>• روشنگری 1900ـ1700<BR>• انقلاب فرانسه 1815ـ1788<BR>نتیجه:<BR>• تولد نظام معرفتی جدید<BR>• بسط فرهنگ غربی و لیبرالیسم<BR>• شکل‌گیری امریکا<BR>• شروع استعمارگری<BR>• غلبه متدولوژی و علوم جدید<BR>• شکل‌گیری تمدن غربی<BR>بی‌گمان بحران حاصل و محصول «تزاحم و بن‌بست»‌است و درهم ریختگی، آشوب و انفعال محصول طبیعی و ناگزیر آن. خروج از اعتدال و مشی در طریق افراط و تفریط و تبدیل شدن «خودکامگی و خودبنیادی» به مشی عمومی مردم در خود و با خود تزاحم، بن‌بست و بحران را خواهد داشت.<BR>اگرچه در هر دوره‌ای حسب شرایط مختلف نحوی بحران و تزاحم گریبان ابنای بشر را گرفته لیکن انباشت بحران و چندوجهی بودن آن در یک مقطع ویژة زمانی ما را متذکر ظهور تمام قد بحران و بن‌بست ساخته است.<BR>تا پیش از این گرچه خودکامگی و خودبنیادی انسان بریده از وحی و غافل از غیب عالم و عالم غیبی را با «مسایلی» رو به رو می‌ساخت اما شیفتگی در برابر دستاوردهای علوم جدید و تکنولوژی باعث بود تا حل مسئله را از همان دستاوردها بخواهد، لیکن در شرایطی که ما از آن گفت‌وگو می‌کنیم حل کنندة مسئله نیز خود درگیر با بحران شده، به گونه‌ای که تصور می‌شود به تمامی انسان به برده و عبد بی‌چون مخلوق دست خود تبدیل شده است. اما صورت‌های مختلف این بحران را در وجوه نظری، فرهنگی و تمدنی می‌توان ملاحظه کرد. و شاید بتوان گفت فراگیری، ژرفا و چندوجهی بودن بحران مستولی و جاری در عصر حاضر نشانه‌های بارز، «تاریخ در بحران» یا «بحران در تاریخ غربی» دانست.</P> <P><SPAN class=ArticleH1>بحران ایدئولوژیک</SPAN><BR>در بررسی و مطالعه صورت‌های مختلف بحران که حیات فرهنگی و مادی انسان را در خود گرفته، گفت‌وگو از «بحران یا بن‌بست ایدئولوژی» را مقدم داشته‌ام. چه، بحران در صورت‌های مادی حیات و تباهی مدنیت مرهون بحران در عرصة حاکمیت است.<BR>از این نکته نمی‌توان غفلت ورزید که به دلیل نسبت و ارتباط طولی سه ساحت «تفکر، فرهنگ و تمدن»، بحران در عرصة فرهنگی، بحران در عرصة تمدن را در پی دارد به همان سان که اقوام، قبل از آنکه از حیث فرهنگی مبتلای بحران و گسست شوند، در ساحت و عرصة تفکر و نظام نظری دچار بحران می‌شوند.<BR>این ارتباط و نسبت در انجام اصلاحات و احیاگری و انقلاب نیز وجود دارد. اصلاحات و احیا، قبل از آنکه از عرصة تمدن و مناسبات و معاملات مادی آغاز شود، در گرو اصلاحات فرهنگی و احیاگری در این ساحت است ورنه انجام هر عملی و ارائه هر نسخه‌ای بر حجم اختلاط، اغتشاش و بالاخره گسترة بحران می‌افزاید. اقوامی که کپیه‌برداری از صورت‌های تاریخی گذشته را شرط کافی برای تجدید حیات می‌شناسند همواره در طریق بحران و ازدحام و تزاحم گام می‌زنند.<BR>در بدو تاریخ جدید غربی، قرون 15 و 16م. خلع ید از دین و گسترش سکولاریزم، موجب بود تا بشر با مشی در طریق خود بنیادی، دریافت‌های حاصله از عقل کمی در تجربه‌گرایی را بی‌دخالت حجت آسمانی و وحیانی، برای دستیابی به کمال، امنیت، عدالت و بهره‌مندی کافی بشناسد. از این رو به همین دریافت‌ها نیز برای تنظیم «مناسبات اجتماعی، سیاسی» ـ به عبارت دیگر سیاست مدینه ـ بسنده کردند. از همین جا، قراردادهای اجتماعی و میثاق‌نامه‌ها، منبع و مشرب اولیه تنظیم و تدوین مناسبات شدند به تبع این وضع و پس از آن، گونه‌های مختلف «ایدئولوژی» عهده‌دار سیاست مدینه و تنظیم مناسبات سیاسی و اجتماعی شدند و هریک برای چندی با پیشنهاد پروژه‌ای جماعت انسانی را به امید دستیابی به گونه‌ای از برخورداری،عدالت و امنیت به دنبال خود کشیدند.<BR>در حقیقت، انسان غربی به تبع روشنفکران و برخی فیلسوفان، «خیر» را از مجرای مجموعه‌ای از ایدئولوژی‌ها جستجو کرد در حالی که آنچه از آن به عنوان «خیر» یاد می‌کرد، جز پندار نبود. چه، حسب سنت لایتغیر هستی، جملة توانایی جسمی و تراوشات ذهنی انسان، به علت نقصان و اسارت در ضعف حدود خاص ناتوان از درک همه ساحات وجود و کشف وجوه آشکار و نهان هستی بود و امکان بالقوه برآوردن عموم نیازهای مادی و فرهنگی انسان را نداشت.<BR>اگر چه برخی پژوهشگران به دلیل توجه به بنیادهای فلسفی، ایدئولوژی را تنها به مثابة زیرساخت نظام‌های سیاسی، اجتماعی مبتنی بر رویکرد نازیسم، فاشیسم و کمونیسم می‌شناسند و لیبرالیسم را از جغرافیای ایدئولوژی‌های نامبرده که نوعی «نظام ارزشی و نگاه فلسفی» با خود و در خود دارند منفک می‌شناسند لیکن باید توجه داشت که در دوران جدید ـ تاریخ غربی ـ با سپری شدن قرون وسطی و شروع «رنسانس» در نیمه قرن پانزدهم میلادی، غرب، قدم در میدانی گذارد که هیچ‌گاه مستغنی از ایدئولوژی به مثابة «نظام خودبنیاد بشری برای تنظیم مناسبات سیاسی اجتماعی، نگاه به آینده و اصلاح روابط مبتنی بر قوانین خود ساخته بشری» نبوده است چنانکه واسپس «نهضت اصلاح دینی» ـ پروتستانتیزم ـ در نیمه اول قرن شانزدهم میلادی، زمینة شکل‌گیری جریان «روشنگری قرن 18 م.» با هدف تغییر شیوة اندیشیدن فراهم آمد. بشر غربی با گذار از منازل رنسانس، امانیسم و پروتستانیزم به عصر روشنگری رسیده بود. عصری که اندیشه تحلیلی، انتقادی را به جای اندیشه اسطوره‌ای [و دینی] گذارد.8<BR>جملة مدافعان و منتقدان روشنگری، بر این اصل پای می‌فشارند که شالودة روشنگری قرن 18م. بینش این جهانی است و اساساً روشنگری ایدئولوژی این جهانی است.9<BR>روشنگری، به مدد نقد و جدل و تردید در تعیینات دینی، خود را از دست اصول ثابت دینی خلاص کرد تا جهان مطلوب و مفروض خود را به مدد عقل و خرد خودبنیاد بر ویرانه‌های معبد و کلیسا بسازد.10<BR>این بنا بر شالودة جدل و مجادلة نفس آدمی استوار بود و از این رو در خود و با خود فلسفة «تجربه و تغییر دائمی» را داشت.<BR>«آنتونی آر بلاستر»، نویسنده کتاب ظهور و سقوط لیبرالیسم غرب در مقدمه‌ای که برای بررسی مبانی فلسفی لیبرالیسم آورده می‌نویسد:<BR>در بیشتر متون فلسفی، فلاسفة قرن هفدهم و هجدهم به دو گروه «عقل‌گر»ا و «تجربه‌گرا» تقسیم شده‌اند. بر این منوال دکارت، اسپینوزا و لایپ‌نینس عقل‌گرا لقب گرفته‌اند، وبیکن، هابز، لاک و بعدها هیوم، بنیانگذاران و حافظان سنت تجربه‌ای عمدتاً انگلیسی قلمداد شده‌اند. در دنیای انگلوساکسون تا به امروز حرمت تجربه‌گرایان محفوظ مانده و آثارشان مطالعه می‌شود.11<BR>مبانی آکادمیک تجربه‌گرایی، خود بخشی از تاریخ لیبرالیسم است. تفاوت‌های میان این دو گرایش نیز به نوبة خود برای لیبرالیسم واجد اهمیت است. گرچه برای منظور کنونی، فصل مشترک این دو سنت بیش از تفاوت‌های آنها اهمیت دارد: این فصل مشترک، تأکید بر تجربة فردی به عنوان مبنای علم و یقین است [خود بنیادی] در نظر گرفتن تجربة حسی فرد به مثابة مبنای معرفت [استغنای از وحی]، هستة تجربه‌گرایی لاک را تشکیل می‌دهد. دکارت نیز از خرد آغاز کرد.<BR>جانشینی انسان به جای حق، تبدیل دین به قانون، تصرف جایگاه ارزش‌های خدایی توسط اصالت سود و ترقی و بالاخره تبدیل مذهب به اخلاق هدونیسم12 (لذت‌جویی، لذت‌گرایی)، چهار رکن فرهنگی و پس از آن تمدنی عصری را تشکیل دادند که از آن با عنوان «عصر جدید» یا «تاریخ جدید غرب» یاد می‌کنیم، تاریخی که اینک به تمامی در بحران گرفتار آمده است.</P> <P><SPAN class=ArticleFooter><BR>پی‌نوشت ها:<BR>1و2. قردید، احمد، دیدار فرهی و فتوحات آخرالزمان ، چاپ و نشر منظر، صص 271 ـ 270.<BR>3. شایان ذکر است که به دنبال ترجمة ناقص واژة «ایدئولوژی» در سال‌های اخیرنوعی اغتشاش در فهم بسیار معانی و مفاهیم فلسفی و دینی را سبب بوده است.<BR>برای اولین بار واژة «ایدئولوژی» توسط یک پوزیتویست فرانسوی به نام «دوستوت دوتراسی» به سال 1796 میلادی ابداع گردید. و مراد از این واژه «علم بررسی تجربی افکار و اندیشه‌ها با روش‌های تجربه‌گرایی (امپریسم) بود.» تجربه‌گرایی بر این ایده مبتنی است که اطلاعات و داده‌های حسی به مبنای «شناخت» و معرفت به شمار می‌روند. کارل مارکس در سال 1846م. در کتاب ایدئولوژی آلمانی این واژه را مترادف «باورهای کاذب و باطل که حقیقت امور را از فهم آدمی پنهان می‌کنند به کار گرفت.<BR>جامعه‌شناسان سیاسی معاصر، ایدئولوژی را مترادف نظام منسجمی از آرا و افکار که مشمول گسترة هستی شناختی، اخلاقی و سیاسی معاصر، ایدئولوژی را محصول عصر تجدد می‌دانند چنانکه «بشلر، ژان» در کتاب ایدئولوژی چیست [ترجمه علی اسدی، شرکت سهامی انتشار، ص5] ایدئولوژی را اساساً محصول عصر تجدد و فراگرد دنیوی شدن فرهنگ تعریف می‌کند.<BR>امروزه در ایران، در ادبیات سیاسی، ایدئولوژی را حمل بر «تفکر دینی» می‌کنند.<BR>4. همان ـ ص470.<BR>5. زرشناس،شهریار،فلسفه، سیاست و ایدئولوژی.<BR>6. من نمی‌گویم ایدئولوژی غلط است، در غرب ایدئولوژی با تمام شدن «جهان‌بینی» شروع می‌شود و ایدئولوژی در عمل است اما عملی که نمی‌توان گفت عمل علی‌ابی‌طالب است. یعنی بگوییم ایدئولوژی علی؛ دیدار فرهی و فتوحات آخرالزمان.<BR>7. سیر عزلت و غیبت دین از صحنه مناسبات اجتماعی و سیاسی غربی از سال‌های اولیة قرن پانزدهم میلادی با پشت سر نهادن نقاط عطف مهمی چون: رنسانس، امانیسم، نهضت اصلاح دینی و انقلاب فرانسه شروع و ساحات مختلف حیات فرهنگی و مادی را در نوردید و در قرن هجدهم با غلبة «روشنگری» به تمامی آشکار گردید.<BR>در سال 1794 م. به طور رسمی کنوانسیون ملی فرانسه به دنبال انقلاب 1785م. دخالت کلیسا را در امور سیاسی ممنوع ساخت و در سال 1905م. به دنبال آن قانون، دخالت کلیسا به حداقل رسید و نظام سکولار بر عموم نهادهای اجتماعی سایه افکند.<BR>8. کاسیرز، ارنست، فلسفة روشنگری، ترجمه یدالله موقن، ص27.<BR>9. همان ـ ص29.<BR>10. همان ـ ص19.<BR>11. آنتونی آربلاستر، ظهور و سقوط لیبرالیسم غرب، نشر مرکز، ص190.<BR>12. هدونیسم ـ hedonism لذت‌گرایی. مذهب اصالت لذت.</SPAN></P></DIV></DIV></DIV> Sun, 08 Nov 2009 10:09:28 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=106 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-106.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-105.aspx <span class="Content" id="LblContent"><h3>نسیم سخن</h3><table cellspacing="1" align="center" width="95%"><tbody><tr><td> راهیست راه عشق که هیچش کناره نیست </td><td> آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست </td></tr><tr><td> هرگه که دل به عشق دهی خوش دمی بود </td><td> در کار خیر، حاجت هیچ استخاره نیست⁽¹⁾</td></tr></tbody></table> «استخاره»، پنجره ای روشن، به سوی فضایی قُدسی است که نسیم آرامش و اطمینان در سرای دلها می نشاند و انسانهای دین باور و خداجو را از تردید، دودلی و آشفتگی خاطر می رهاند. لحظه های حساس زندگی که هنگامه انتخاب درست و سرنوشت ساز است همانند فرشته ای آسمانی مسیر خیرآفرین را به آدمی می آموزاند و امروزی پرامید و فردایی پرنوید را فرا روی انسانهای هوشمند قرار <p>می دهد.</p><p>جایگاه ارزشمند استخاره و آثار پربهای آن، شیفتگان فراوانی پرورانده است، به گونه ای که تجربه های گوناگون آنان در بهره های معنوی و مادی زبانزد همگان شده است. اما افراطهای بسیار و استفاده های نابجای برخی علاقه مندان بدآنجا انجامیده که گاه لطیفه های خنده آور و ماجراهای نابخردانه ای از این افراد مطرح شود به گونه ای که دیدگاه بسیاری از افراد ـ بویژه جوانان حقیقت گرا و آرمان خواه ـ را نسبت به این مشعل روشنی بخش، دچار توفان تحقیر و غبار غربت ـ از حقیقت ناب و اصیل آن ـ نموده است. از این رو چون فرصت شایسته ای بیابند، پرسشهای فراوانی در باره استخاره می کنند. پرسشهایی اینچنین که:</p><p> «استخاره» یعنی چه؟ و فلسفه رجوع به آن در لحظه های مهم و سرنوشت ساز زندگی چیست؟</p><p> آیا استخاره نوعی «غیب گویی» نیست؟ و یا مراجعه ما به آن موجب تعطیل تفکر و اندیشه نخواهد بود؟</p><p> چگونه ما که به عنوان برترین موجودات زنده هستیم سرنوشت خود را به دست تسبیحی بی جان بسپاریم و تسلیم آن شویم؟!</p><p> اگر تمامی آیات قرآن «نور» و «رحمت» است، پس چگونه بر بالای صفحات برخی قرآنها کلمه «خوب» یا «بد» نوشته می شود؟!</p><p> آنگاه که برای کاری بسیار مهم و ارزشمند چون انتخاب همسر، استخاره کردیم، اگر خلاف آن عمل نمودیم، آیا بلای دنیا و عذاب آخرت گریبانگیر ما خواهد شد؟!</p><p> سیره معصومان(ع) و شیوه عالمان و صالحان در استفاده از استخاره در لحظه های حساس زندگی چگونه بوده است؟</p><p> آیا انجام استخاره، اختصاص به قشر خاصی همان عالمان حوزوی دارد، یا آنکه همگان می توانند با فراگیری شیوه آن مشکل خود را حل کنند؟</p><p> «استخاره» یعنی چه؟ و فلسفه رجوع به آن در لحظه های مهم و سرنوشت ساز زندگی چیست؟</p></span><span class="Content" id="LblContent"><p>(فعلا اگر مایل بودی استخاره ای بگیر و بعد ادامه مطلب را در ادامه بخوان  ،‌آدرس استخاره )</p></span><p><span class="Content" id="LblContent"><p><font><a href="http://www.al-kawthar.com/estekharah/estekharah.php"><span dir="ltr"><font face="Times New Roman">http://www.al-kawthar.com/estekharah/estekharah.php</font></span></a></font></p></span></p><p><span class="Content" id="LblContent"><p></p></span></p> Wed, 28 Oct 2009 08:18:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=105 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-105.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-104.aspx <!-- SubMenu --> <!-- /SubMenu --> <!-- PageBody --> <div id="pagebody"> <!-- Page Modules --> <div id="article"> <h1><font size="3">نقش زن و شوهر در رشد و كمال يكديگر</font></h1> <p dir="rtl"><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: blue;">آرايش زن براي شوهر و لزوم آن از منظر روايات و آيات قرآن</span></strong></font></font><span dir="ltr" style="color: blue;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : </strong></font></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><em><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">پيامبر اكرم (ص</span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);">) </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">به يكي از زنانش فرمود : " چرا تو ژوليده مو هستي و در اثر نكشيدن سورمه چشمت سفيد</span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">شده ، چرا خضاب نمي كني</span></em></strong></font></font><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>از امير مومنان علي (ع) نقل شده است كه فرمودند</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>زن مسلمان بايد خودش را براي شوهرش خوشبو سازد</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>امام صادق (ع) فرمود</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>حضرت علي ، همسر و فرزندان را با طلا و نقره آراسته مي كرد</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>حضرت زهرا(س) به</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>اسماء بنت عميس فرمود : " اي اسماء عطرم را بياور ، همان عطري كه هميشه( در خانه</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>) </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>مي زنم</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>نكاتي كه از مجموع اين سه روايت حاصل مي شود تاكيد بر آراستگي زن در</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>خانه براي شوهر است كه از سوي پيامبر و حضرت علي (ع) تاكيد شد ، از سوي ديگر لازم</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>به توجه است كه در فرموده حضرت زهرا (س)بر استفاده از عطر و خوشبوكننده در خانه</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>تاكيد شده است كه بيانگر اين مسئله است كه آراستگي و خوشبويي زن در خانه و براي</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>همسر توصيه شده است</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>همچنين اين نكته قابل تاكيد است كه تهيه زيورآلات جهت</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>تزيين همسر بر عهده مردان است</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. </strong></font></span></em><em><span dir="ltr"><br /></span></em><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">در حديثي از پيامبر اكرم (ص) آمده است</span><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">كه به مردان فرمودند : " ناخنهايتان را كوتاه كنيد و به زنان </span></strong></font></font><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><br /></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">فرمودند: ناخن خود را</span><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">كوتاه نكنيد ،چون كوتاه نكردن ناخن براي شما زينت بيشتر مي شود</span></strong></font></font><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">در سخن</span><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">ديگري از پيامبر اكرم آمده است كه فرمودند : "به همسرت توصيه كن كه بدون زينت نماز</span><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">نخواند و اگر زيوري نيافت لااقل چرمي به گردن بياويزد و نيز به او امر كن كه رنگ</span><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);"> </span><span lang="AR-SA" style="color: rgb(255, 102, 0);">دستش را با حنا تغيير دهد و اينكار را ترك نكند تاشبيه مردان نشود</span><span dir="ltr" style="color: rgb(255, 102, 0);">. " </span></strong></font></font><span dir="ltr"><br /><br /></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: blue;">آراستگي شوهر براي زن و لزوم آن از ديدگاه آيات و روايات</span></strong></font></font><span dir="ltr" style="color: blue;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : </strong></font></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><em><span lang="AR-SA" style="color: maroon;">امام باقر (ع) در رابطه با اين موضوع مي فرمايد: " همان طور كه شوهران دوست</span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"> </span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;">دارند زن خود را زينت شده ببينند زنها دوست دارند شوهر خود را آراسته ببينند</span></em></strong></font></font><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>در روايت ديگر آمده است كه پيامبر (ص) خود را با غاليه (عطري خوشبو ) خوشبو مي</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>نمود بدين صورت كه همسران آن حضرت با دست خود پيامبر را با آن عطر معطر مي نمودند</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>در رابطه با امام باقر(ع) نقل شده است : " گروهي نزد امام باقر (ع)آمدند و</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>مشاهده كردند كه ايشان خضاب كرده اند ( موي سر خود را رنگ كرده اند.) از امام (ع</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>) </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>در آن مورد سوال كردند ، امام باقر (ع) فرمود : من مردي هستم كه همسرم را دوست دارم</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و براي همسرم ، خود را آراسته مي كنم</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>همچنين از مالك بن اعبين نقل شده است</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>كه : " روزي نزد امام باقر (ع) رفتم و ايشان را ملاقات نمودم در حالي كه پوششي به</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>رنگ قرمز به تن داشت . هنگام ورود خنده ام گرفت . آن حضرت فرمود : گمان مي كني نمي</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>دانم چرا مي خندي ؟ تو از اين لباسي كه بر تن دارم خنده ات گرفته است . همانا همسرم</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>از من تقاضا كرد آن را بپوشم و من به دليل آنكه همسرم را دوست دارم عليرغم عدم</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>تمايل خود آنرا پوشيدم</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>با توجه به روايات ذكر شده بويژه روايت اخير اين</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>نكته قابل اهميت است كه توجه به نياز و خواست همسر در اسلام تا حدي تاكيد شده است</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>كه معصوم خواست همسر خويش را كه برخلاف تمايل اوست مي پذيرد و اجرا مي كند كه بي شك</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>بيان كننده اهميت خواست زن از شوهر است</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>بي ترديد توصيه دين اسلام به آراستگي</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>شوهر براي زنان نتيجه اثرات اين عامل بر تحكيم بنيان خانواده و افزايش مهر و محبت</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>بين زن و شوهر است . در خصوص لزوم آراستگي شوهر براي زن از ابي الحسين (ع) نقل شده</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>است كه فرمودند : " آراستگي شوهر براي زن ، عفت زن را زياد مي كند</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>امام</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>صادق (ع) نيز در اين مورد فرمودند: "... مرد به رنگ سياه خضاب كند كه پيامبر فرمود</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : ... </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>اين كار باعث محبت و مهرباني در نزد زنانتان مي گردد</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> ... " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>همچنين پيامبر</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>در تاثير آراستگي مردان براي همسرانشان فرمود: "با حنا خضاب كنيد ، چرا كه اين كار</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>ديده را جلا مي دهد ، باعث رويش مو مي شود ، خوشبو مي كند و باعث آرامش زن مي شود</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>. " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>امام رضا(ع) نيز در خصوص فوايد خضاب كردند ازدياد توانايي جنسي مرد را ذكر</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: maroon;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>فرموده اند</strong></font></span></em><em><span dir="ltr"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . " <br /></strong></font></span></em><span dir="ltr"><br /></span><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span lang="AR-SA" style="color: blue;">نقش زن و شوهر در رشد و كمال يكديگر</span><span dir="ltr" style="color: blue;"> :</span></strong></font></font><font size="3"><font face="Times New Roman"><strong><span dir="ltr"> </span><em><span lang="AR-SA" style="color: navy;">در آيه 35 سوره بقره در خصوص تاثير همسران در سرنوشتشان مي فرمايد</span></em></strong></font></font><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : <br />"</strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>قلنا يا آدم اسكن انت و زوجك الجنه</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> ... " <br />" </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و گفتيم : اي آدم خود و زنت در بهشت</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>جاي مي گيريد</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> ... " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>امام صادق عليه السلام در حديثي انس و الفت در زندگي را سه</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>چيز مي داند كه مورد اول آن داشتن همسري همفكر و موافق است . بي شك وجود توافق فكري</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و عقيدتي بين همسران زمينه بروز اختلاف نظر هاي جانبي را از بين برده زمينه لازم</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>براي دستيابي به تفاهم همه جانبه و اشتراك نظر در تصميمات مهم زندگي را فراهم مي</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>كند</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>در موارد متعددي ديده شده است كه در خانواده هايي كه زن و شوهر از طبقات</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>متفاوت اجتماعي بوده و يا اختلاف طبقه مالي زيادي با يكديگر دارند و يا از نظر توجه</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>به اعتقادات ديني ارزشي ، بومي و ملي با يكديگر فاصله دارند ، ساختار خانواده ،</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>ساختار مستحكم و با ثباتي نبود و در تصميم گيري هاي متفاوت با مشكلات زيادي رو به</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>رو مي شود</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> . </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>امام صادق (ع)در اين خصوص مي فرمايد</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : <br />"... </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>پنج خصلت است كه هر</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>كس يكي از آنها را نداشته باشد پيوسته در زندگاني كمبود دارد : عقلش از بين مي رود</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و قلبش مشغول مي شود يكي از آنها وجود همدم و همراه مناسب است راوي گويد :گفتم</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> : </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>همدم همراه كيست ؟ آن حضرت فرمود: زن صالح</strong></font></span></em><em><span dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> ... " </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>پيامبر اكرم (ص) نيز در خصوص</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>نقش زن صالح و درستكار در سعادت و كمال دنيوي و اخروي مي فرمايد : " كسي كه چهار</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>ويژگي در او باشد ، خير دنيا و آخرت به او داده شده و به واسطه بهره اي كه از دنيا</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>و آخرت به او عطا شده رستگار و سعادتمند شود . يكي از آنها زن درستكاري است كه در</strong></font></span></em><em><span lang="AR-SA" dir="ltr" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong> </strong></font></span><span lang="AR-SA" style="color: navy;"><font face="Times New Roman" size="3"><strong>كار دنيا و آخرت شوهرش را ياري كند</strong></font></span></em></p></div></div> Sun, 25 Oct 2009 07:25:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=104 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-104.aspx http://jelodari.blogfa.com/post-103.aspx چرا خداوند انسان را آفريد؟<br /><br /><img src="http://rss.nahad.ir/images/Anser.jpg" /><br /><br />سوال از هدف آفرينش انسان داراي دو جنبه است :<br /> الف ) هدف فاعل (خداوند), ب ) هدف فعل (انسان ).<br /> هدف فاعل يعني : آنچه خدا را به آفرينش انسان برانگيخت ; و هدف فعل يعني : آنچه انسان به آن منتهي مي شود. روشن است كه هدف فاعل در آفرينش انسان قبل از آفريدن او است و هدف فعل پس از آفريده شدن او. در اين پاسخ , هدف فاعل را در آفرينش انسان بيان مي كنيم و به هدف فعل نيز اشاره مي كنيم.<br /> هدف فاعل در آفرينش انسان براي تبيين هدف خداوند در آفرينش انسان , بيان مقدمات زير لازم است . مقدمه ي اول : هدف خداوند در اصل آفرينش . هدف خداوند در آفرينش با توجه به مطالب زير روشن مي شود: <br /> 1- خداوند متعال به مقتضاي اين كه واجب الوجود است و وجود او وابسته به چيزي نيست , هيچ محدوديتي و نقصي ندارد و همه كمال ها را دارا است.<br /> 2- از جمله كمالات او فياض و جواد بودن است . خداوند در قرآن مي فرمايد: »و ما كان عطائ ربك محظورا"« (و عطاي پروردگارت منع نشده است ), (اسرائ, آيه 20). خداوند متعال , براي عطا كردن از ناحيه ي خودش , هيچ محدوديتي ندارد; پس هر جا كه عطا نمي كند, به دليل محدوديت پذيرنده ي عطا است ; نه عطاكننده و هر چيز كه لايق عطا شدن باشد, عطا مي شود.<br /> 3- هر خيري و كمالي ناشي از وجود است , و هر شر و نقصي ناشي از عدم ; مثلا" علم خير و كمال است و جهل شر و نقص . قدرت در مقابل عجز و ناتواني , يك امر وجودي است . پس معلوم مي شود كه وجود خير است , و در مقابل آن , هر شر و نقصي از عدم است.<br /> 4- با توجه به مقدمه سوم مي توان دريافت كه فياض و جواد بودن خداوند با آفريدن وايجاد كردن محقق مي شود. پس لازمه ي فياض بودن آفريدن است . به عبارت ديگر: اگر چيزي لايق آفريده شدن باشد و خداوند آن را نيافريند, اين نيافريدن با توجه به خير بودن وجود, منع از خير است و بخل محسوب مي شود و بخل از خداوند محال است . از اين مقدمات نتيجه مي گيريم : اگر سوال شود چه چيز باعث شد خدا بيافريند؟ پاسخ مي دهيم كه فياض بودن او باعث آفرينش شده است . 5- صفات خدا زايد بر ذات او نيست . صفات انسان و ديگر اجسام زايد بر ذات آنها است ; مثلا" سيب يك ذات دارد و سرخي و شيريني صفت آن است . اين سرخي و شيريني , خارج از ذات سيب است . سيب مي تواند به جاي اين صفات , ترش و سبز باشد و ذات او باقي بماند. بحث اتحاد ذات و صفات خداوند, يك بحث كلامي عميق است كه مي توانيد در علم كلام در بحث توحيد صفاتي مطالعه كنيد. آنچه در اين جا براي ما مهم است , اين كه فياض بودن - كه علت غايي آفرينش است - عين ذات خداست و خارج از ذات او نيست . پس اگر سوال شود چرا خداوند آفريد؟ خواهيم گفت : چون خدا است . پس علت غايي در واقع خود خداوند است . اين همان سخن فلاسفه است كه مي گويند: علت غايي و علت فاعلي در افعال خداوند, متحد است , (براي مطالعه ي بيشتر مقدمات پنجگانه ي يادشده ر.ك : طباطبايي , محمدحسين , الميزان , ج 8, ص 44; مصباح يزدي , محمدتقي , معارف قرآن , ج 1, ص 154) و شايد بتوان همين معنا را از برخي آيات قرآن , (و نيز: و الي الله ترجع الامور / بقره , 210; آل عمران / 109; انفال / 44; حج / 76; فاطر / 4; حديد / 5) نيز استفاده كرد: »اليه يرجع الامر كله « (و تمام كارها به او بازگردانده مي شود), (هود, آيه 123). مقدمه ي دوم : خداوند در آفرينش مجبور نيست . اين كه گفته مي شود, آفريدن لازمه فياض بودن خدا است , بدين معنا نيست كه او مجبور به آفريدن است ; زيرا در جبر همواره يك نيروي خارج و برتري بر اراده قدرت فاعل غلبه دارد واو را مجبور مي كند; اما درباره ي خداوند هيچ نيروي مستقل ديگري - غير از او - فرض نمي شود - چه رسد به اين كه برتر از او باشد - تا بتواند او را مجبور كند. پس وقتي مي گوييم بين فياض بودن و آفريدن تلازم است اختيار و اراده را در آفرينش از او سلب نكرده ايم ; در واقع بين فياض بودن و آفرينش اختياري و ارادي تلازم است . مقدمه سوم : اهداف مياني و هدف نهايي آفرينش 8 - حال كه معلوم شد هدف فاعل در آفرينش ذات خداوند است ; هر آنچه غيراز ذات به عنوان هدف فاعل ذكر مي شود, هدف مياني آفرينش است نه هدف حقيقي و نهايي ; مثلا" گفته مي شود خدا آفريد تا به بندگان جود كند. <br /> من نكردم خلق تا سودي كنمبلكه تا بر بندگان جودي كنم<br /> يا خدا آفريد تا بندگان را به كمال برساند. ويژگي هدف مياني اين است كه همواره معقول است كه از هدف آن سوئال كرد; مثلا" مي پرسند; چرا خداوند انسان را آفريد؟ مي گوييد تا او را به كمال برساند و يا به او جود كند. در اين جا مي توان دوباره پرسيد: چرا او را به كمال برساند؟ يا چرا به او جود كند؟ مي گويند: چون فياض و جواد است . ديگر صحيح نيست كه سوئال شود: چرا فياض و جواد است ; زيرا فياض بودن در ذات او هست . مقدمه ي چهارم : هدف فاعل در آفرينش انسان آنچه گفته شد هدف فاعل در اصل آفرينش است ; اما هدف فاعل در آفرينش يك موجود خاص (مانند انسان ) نيازمند يك نكته ويژه است . اين نكته درباره انسان عبارت است از كمال خاصي كه خداوند مي خواست با خلقت انسان آن را بيافريند. <br /> توضيح : <br /> لازمه كمال فياض بودن خداوند اين است كه هر كمال ممكني را بيافريند. او قبل از آفرينش انسان , موجودات ديگري را به نام ملائكه آفريده بودكه از همان ابتداي آفرينششان داراي همه كمالات ممكنه ي خود بودند; يعني , همه ي كمال هايشان را بالفعل دارا بودند. پس هرگز به كمال جديدي دست پيدا نمي كنند و مرتبه ي وجوديشان تكامل نمي يابد. خداوند از زبان ملائكه فرمود: »و ما منا الا له مقام معلوم و انا لنحن الصافون و انا لنحن المسبحون « (و هيچ يك از ما (فرشتگان ) نيست مگر ]اين كه [ براي او ]مقام و[ مرتبه اي معين است و ماييم كه صف بسته ايم و ماييم كه خود تسبيح گويانيم ), (صافات , آيات 166 - 164). حضرت علي (ع ) فرمود: »ثم فتق ما بين السماوات العلا فملائهن ائطوارا" من ملائكته منهم سجود لايركعون و ركوع لاينصبون و صافون لايتزايلون و مسبحون لايسائمون « (سپس آسمان هاي بالا را از هم گشود و از فرشتگان گوناگون پر نمود. گروهي از فرشتگان همواره در سجده اند و ركوع ندارند و گروهي در ركوع اند و نمي ايستند و گروهي در صف هايي ايستاده اند و پراكنده نمي شوند و گروهي هموراه تسبيح گويند و خسته نمي شوند), (نهج البلاغه , خطبه اول ). آنان خدا را پرستش مي كنند, و اين كمالي است كه خداوند به آنها داده است و آنان امكان نافرماني و مخالفت ندارند. <br /> خداوند متعال فرمود: »لايسبقونه بالقول و هم بامره يعملون « (]فرشتگان [ در سخن بر او پيشي نمي گيرند و خود به دستور او كار مي كنند«), (انبيا, آيه 27). و نيز فرمود: »عليها ملائكه غلاظ شداد لايعصون الله ما امرهم و يفعلون مايوئمرون « (بر آن ]آتش [ فرشتگاني خشن ]و[ سختگير ]گماشته شده [اند از آنچه خدا به آنان دستور داده سرپيچي نمي كنند و آنچه را كه مائمورند انجام مي دهند), (تحريم , آيه 6). خداوند به دليل فياض بودنش , مي خواست علاوه بر كمالي كه ملائكه دارند, يك كمال برتري نيز بيافريند و آن كمال اختياري انسان است ; يعني , موجودي را بيافريند كه همه اين كمال ها را با اختيار و انتخاب خود به دست بياورد. از اين رو انسان را آفريد, انساني كه از ابتدا داراي همه ي كمالات لايق خود نيست ; اما به گونه اي است كه مي تواند به آن كمال ها برسد. روشن است كمالي كه انسان با اختيار و انتخاب آزاد خود تحصيل مي كند, از كمال اعطايي ملائكه برتر است . اميرمؤمنان (ع ) فرمود: »ان الله عز و جل ركب في الملائكه عقلا" بلاشهوه و ركب في البهائم شهوه بلا عقل و ركب في بني آدم كليهما فمن غلب عقله شهوته فهو خير من الملائكه و من غلبت شهوته عقله فهو شر من البهائم « (خداوند عز وجل ملائكه را از عقل آفريد و در آنان شهوت قرار نداد و حيوانات را از شهوت آفريد و در آنان عقل قرار نداد و بني آدم را از عقل و شهوت آفريد. پس هر كس عقلش بر شهوتش پيروز شود از ملائكه برتر خواهد بود و هر كس شهوتش بر عقلش غلبه كند از حيوانات پست تر خواهد بود), (وسائل الشيعه , ج 11, ص 164). و مولوي نيز همين نكته را به نظم گفته است :<br /> در حديث آمد كه خلاق مجيدخلق عالم را سه گونه آفريد<br /> يك گروه را جمله عقل و علم و جودآن فرشته است و نداند جز سجود<br /> نيست اندر عنصرش حرص و هوينور مطلق زنده از عشق خدا<br /> يك گروه ديگر از دانش تهيهمچو حيوان از علف در فربهي<br /> او نبيند جز كه اصطبل و علفاز شقاوت غافل است و از شرف<br /> و آن سوم هست آدميزاد و بشراز فرشته نيمي و نيمش زخر<br /> نيم خر خودمايل سفلي بودنيم ديگر مايل علوي شود<br /> تا كدامين غالب آيد در نبردزين دوگانه تا كدامين برد نرد<br /> پس هدف فاعل و علت غايي در آفرينش انسان نيز, فياض بودن خداوند است . لازمه ي فياض بودن خدا, اين است كه اين نوع از كمال ممكن را نيز بيافريند, كمالي كه برترين كمال امكاني است . از اين رو, هر انساني كه همه كمال هاي ممكنه انساني را كسب كند, غرض اصلي از خلقت انسان را معنا خواهد بخشيد و شايد معناي حديث »لولاك لما خلقت الافلاك ; اگر براي تو نبود افلاك را نمي آفريدم « همين نكته باشد, براي آگاهي بيشتر ر.ك : <br /> 1- بحارالانوار, علامه مجلسي , ج 16, ص 406, روايت اول , باب 12 2- الميزان , علامه طباطبايي , ج 10, ص 157, ذيل آيه (هود, آيه 7) <br /> هدف فعل در آفرينش انسان هدف فعل به دو معنا است : يكي نهايتي كه انسان ها, به صورت قهري به آن مي رسند و ديگري نهايتي كه شايسته است انسان با اختيار خود, به آن نايل آيد. درباره ي معناي اول , مي توان گفت : هدف فعل (مانند هدف فاعل ) همان خداوند متعال است ; يعني , نهايت همه ي انسان ها, بازگشت به سوي خداست : »انا لله و انا اليه راجعون «, (بقره , 156). »انهم اليه راجعون «, (بقره , 46); »كل الينا راجعون «, (انبيائ, 93); »الي الله مرجعكم جمعيا"«, (مائده , 105). لكن در ملاقات با خدا, برخي با جلوه ي رحمانيت او ملاقات مي كنند و برخي با مظهر عدالت او »يا ايها الانسان انك كادح الي ربك كدحا" فملاقيه . فاما من ائوتي كتابه بيمينه فسوف يحاسب حسابا" يسيرا"... و ائما من ائوتي كتابه ورائ ظهره فسوف يدعوا ثبورا"« (اي انسان , حقا كه تو به سوي پروردگار خود به سختي در تلاشي , و او را ملاقات خواهي كرد. اما كسي كه كارنامه اش به دست راستش داده شود, به زودي اش حسابي بس آسان كنند... و اما كسي كه كارنامه اش از پشت سر به او داده شود, زودا كه هلاك خويش خواهد), (انشقاق , آيات 6 - 11). درباره ي معناي دوم نيز انسان بايد مسيري را انتخاب كند كه مورد رضاي خداوند است و آن همان بندگي او است : »و ما خلقت الجن و الانس الا ليعبدون « (و جن و انس را نيافريديم مگر براي آنكه آنان مرا بپرستند), (ذاريات , آيه ي 56).</p> Wed, 21 Oct 2009 07:54:13 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=jelodari&postid=103 jelodari http://jelodari.blogfa.com/post-103.aspx